พยัญชนะไทย

Author: 
เปรมวดี
ประเภท: 
นิทาน
เปรมวดี

 

 

นิทานพยัญชนะ ก ถ ภ

 

       กาลครั้ง  หนึ่งนั้น  เนิ่นนานมา                         ไก่ทั้งสาม  นั้นหนา ออกหากิน

พากัน ท่องเที่ยวไป ทุกท้องถิ่น                                      จนสูญสิ้น เวลา มาช้านาน

 ไก่ตัวที่หนึ่ง  นั้นจึง พูดขึ้นว่า                                 อันตัวข้า  ชอบกิน ไม่ชอบเที่ยว

เราควรตั้ง จุดหมาย เพียงหนึ่งเดียว                           ไม่ใช่เที่ยว ร่อนไป  ไร้ทิศทาง

 

ไก่ตัวที่สอง พูดเสริม    ข้าเห็นด้วย                          เรามาช่วย กันทำ มันเถิดหนา

 เพื่อความสุข  สบาย  ในวันหน้า                                 ขออย่าช้า  จงมา ช่วยกันทำ

ไก่ตัวที่สาม  จึงคิด  อุบายออก                                ข้าขอบอก  แผนนี้ ดีหนักหนา

 ข้าเคยผ่าน ยุ้งข้าว  ของชาวนา                            เห็นเต็มตา เม็ดข้าว พราวเพลินใจ

 

ไก่ทั้งสาม ตกลง ปลงใจมั่น                                       พวกเรานั้น   จะไปที่ ยุ้งฉาง

ไก่ตัวที่หนึ่ง  ให้คอย  ดูต้นทาง                                ก่อนรุ่งสาง ที่ชาวนา  จะมากัน

ในตัวที่สอง นั้นย่องเข้าในยุ้ง                                         แล้วเอาถุง 2 ใบเข้าไปด้วย

ไก่ตัวที่สาม  ก็มา เอื้ออำนวย                             คอยหยิบถ้วย   จานชาม  ตักเร็วไว

 

ตัก สิ ตัก  เมล็ดข้าว ให้เต็มถุง                          ไก่มุมตัก อย่างเดียว ไม่เหลียวหลัง

 ไก่ตัวที่หนึ่ง นั้นไม่  ทันระวัง                               เกิดพลาดพลั้ง  ถูกจับได้  วุ่นวายใจ

ไก่ตัวที่หนึ่ง จึงได้  ส่งสัญญาณ                                     ร้องขับขาน  ดังลั่น สนั่นไหว

เพื่อนทั้งสอง นั้นจง  รีบหนีไป                              ตอนนี้ไซร้  ข้าถูกจับ มารับทัณฑ์

 

ไก่ทั้งสอง เมื่อได้ยิน  ใจหวาดหวั่น                          พวกเรานั้น  รีบหนี  ไปเถิดหนา

เราจะหนี  กันไกล ให้สุดฟ้า                                      ให้ชาวนา ไม่พบ จบเรื่องราว

ไก่ตัวที่หนึ่ง  โดนชาวนา  นั้นตัดหัว                        เหลือเพียงตัว  เท่านั้น น่าหวั่นไหว

จึงกลับกลายเป็นตัวพยัญชนะไทย                            เป็น ก.ไก่  ตัวแรกไม่แปลกเอย

 

มากล่าวถึง  เรื่องราว ไก่ทั้งสอง                              เห็นพวกพ้อง  ถูกตัดหัว  จำต้องหนี

ทั้งเร่ร่อน รีบเร่ง ทุกนาที                                             หวังว่ามี  ที่ให้หลบ   ไม่พบภัย

  ผ่านบ้านคน  เห็นถุง  ที่แสนใหญ่                                    ขอเข้าไป  หลบภัย  ตรงนี้หนา

 ไก่ตัวที่สอง  วิ่งเข้าไป  ไม่รอช้า                                          ขอให้ข้า มุดหัว เข้าข้างใน

 

 

 

  ไก่ตัวที่สอง  กลับกลาย เป็น  ถ.ถุง                           ที่หมายมุ่ง  มุดหัว เข้าตัวฉัน

 เป็นพยัญชนะไทย  ที่เรา  ต่างรู้กัน                       ว่าหัวนั้น อยู่ด้านใน  ไม่ออกม

           ไก่ตัวที่สาม  มองซ้ายขวา  ไร้เพื่อนพ้อง                จำเป็นต้อง  หนีไป กลางป่าใหญ่

           เดินจนสุด  เทือกเขา ลำเนาไพร                           ไกลแสนไกล  ไปพบ  เรือสำเภา

         

           เรือสำเภา  กำลัง  แล่นลอยผ่าน                             ไก่ตัวที่สาม  ร้องขาน ขอไปด้วย

           ถ้าข้าอยู่  ที่นี่  คงมอดม้วย                                   ขอจงช่วย  ข้าเถิด  โปรดเมตตา

            ไก่ตัวที่สาม  พูดจบ  ไม่รอช้า                              รีบก้าวขา  ขึ้นเรือ รวดเร็วพัน

           เรือสำเภา  แล่นผ่าน  พ้นคืนวัน                           ตัวฉันนั้น  อยู่ที่ไหน  ออกมาดู

         

          ไก่ตัวที่สาม นั้นจึง เอาหัวออก                               มาด้านนอก  ดูเรือออก ไปถึงไหน

          จึงกลับกลาย เป็นตัว พยัญชนะไทย                         ภ.สำเภา กางใบ ในทะเล

          ภ.สำเภา  กลางใบ  ยิ่งใหญ่นัก                                หัวของมัน นั้นมัก จะหันออก

          เพื่อได้ดู  สิ่งที่ อยู่ภายนอก                                      จึงขอบอก  เอาไว้  ให้จด