ดันดาว

Author: 
ชัชชนม์
ประเภท: 
นิยาย

บทนำ

                นักแสดงสาวชื่อดังนาม จ. ถังแตก เอาตัวเข้าแลกเจ้าของช่องเพื่อของาน

                พาดหัวข่าวจากหนังสือพิมพ์ชื่อดังหลายฉบับ ถูกวางจำหน่ายหน้าร้านหนังสือทั่วประเทศ ท่ามกลางความสนใจของมวลมหาประชาชนเป็นอย่างยิ่ง เพราะดาราดังตัวอักษรย่อ จ. หาใช่ใครที่ไหนไม่

                ...เธอคือ เจนนารา ครูเกอร์...

                นักแสดงสาวมากความสามารถ ไม่ว่าจะมาในบทนางเอกดี นางเอกร้าย นางเอกแนวลูกทุ่ง นางเอกเจ้าน้ำตา ทุกบทบาทล้วนมีรางวัลการันตีแทบทั้งสิ้น

                หากหล่อนมีข่าวฉาว พาลไปเชื่อมโยงกับเจ้าของช่องซึ่งก็คือคุณนพพล มาธุมาศ เจ้าของสถานีโทรทัศน์คนสำคัญของ Star One ช่องทีวีดิจิตอลชื่อดัง เมื่อข่าวเชื่อมโยงถึงเขา เขาจึงแก้เกมด้วยการจัดงานแถลงข่าวที่ห้องประชุม เพื่อเรียกศรัทธากลับคืนมาสู่ตัวเขา ไม่ให้คนมองเขาในแง่ลบ

                หลังจากแถลงข่าวเสร็จ ผู้บริหารหนุ่มใหญ่วัยกลางคนในชุดเสื้อสูทสวมทับกับเสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสแล็คสีดำทรงสุภาพ ผมดำแซมสลับสีขาวหวีเรียบแปล้ วงหน้าดูหนุ่มกว่าวัยผิดอายุ หากเสียงของเขาทุ่มขรึมราวกับคนดุ เรียกคู่กรณีสาวเข้ามาคุยในห้องทำงาน โดยมีเต็มตรอง เลขาส่วนตัวของเขาเฝ้าอยู่หน้าห้องไม่ให้บุคคลภายนอกเดินเข้ามา

                “ฉันจะเอายังไงดีกับเธอดี เจนนารา”

                “ต้องมีใครสักคนปล่อยข่าวโจมตีเจน เพราะช่วงหลังเจนเข้าหาท่านอยู่บ่อยๆ” เจนนาราพูดไปตามความจริง

                “ผมว่าต้องมีหนอนบ่อนไส้ในทีมช่องเราแน่ๆ ได้ข่าวว่ามีคนไม่ค่อยชอบเธออยู่เยอะไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวฉันจะให้อภิมุขเพื่อนของฉันที่อยู่หนังสือพิมพ์ดาวรายวันช่วยสืบให้”

                “เจนว่าจะให้พิมานลูกของคุณอภิมุขช่วยอีกแรงเช่นเดียวกันค่ะ” เจนนาราพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

                “แต่เรื่องราวที่เกิดขึ้น ฉันต้องแบนเธอทุกงานเป็นเวลาหนึ่งปีตามสัญญาที่เซ็นไว้ ไม่เชื่อถามเจ๊จูลี่ก็ได้ เจ๊จูลี่เป็นคนเซ็นช่องพยานด้วยมือตัวเอง” คุณนพพลเอ่ยถึง เจ๊จูลี่ หรือ ชรินทร์ ผู้จัดการส่วนตัวของหล่อน

                “ท่านคะ เจนไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะคะ ข่าวนั่นมันก็เป็นแค่ข่าวลวงโลกที่โจมตีให้เจนเสียหาย อย่าแบนเจนเลยนะคะขอร้อง” เจนนาราเอ่ยน้ำเสียงวิงวอนขอร้อง

                “ฉันทำยังงั้นไม่ได้หรอกเจน...แต่หลังจากที่แบนเธอหนึ่งปีจะมีผลงานละครหนึ่งเรื่อง เล่นให้กับค่ายชาร์ค เอเจนซี่ (Shark Agency) ของเจ้าศิรัฐหน่อย”

                “ศิรัฐ เตชเมฆินทร์ ผู้กำกับซาดิสม์ที่ชอบเขียนบทให้พระเอกหรือไม่ก็นางเอกตายใช่มั้ยคะ” เจนนาราถามเพื่อความแน่ใจ

                “ใช่...ต้องขอบคุณนะที่เขาเป็นผู้พลิกวงการละครไทย ทำให้ช่องเรากลับมามีชื่อเสียงอีกครั้ง ละครเขาได้เรตติ้งสูงกว่าช่องหลักเชียวนะ แต่เสียดายที่ละครสองเรื่องหลังไม่โดนใจแฟนละครเท่าไหร่ จนตอนนี้เขาเลิกทำละครชั่วคราวแล้วหนีไปอยู่เดนมาร์กนู้น” คุณนพพลเล่าประวัติศิรัฐคร่าวๆ ให้นักแสดงสาวเจ้าบทบาทฟัง

                “ขอบคุณที่ให้โอกาสหนูค่ะท่าน” เจนนาราก้มไหว้อย่างนอบน้อม

                “จำไว้...คนเราทุกคนควรให้โอกาสกับเขาให้กลับมามีที่ยืนใจสังคม ถ้าสังคมลืมข่าวเธอสังคมจะให้โอกาสเธอนั่นแหละ แต่ตอนนี้ทางเราจำเป็นต้องแบนเธอไปก่อน เพื่อไม่ให้ช่องเราเสียชื่อเสียงไปมากกว่านี้”

                “หนูเข้าใจค่ะท่าน” เจนนาราเอ่ยเสียงอ่อน

                “งั้นเชิญได้แล้ว เดี๋ยวคนภายในจะมองผมเสียหาย ยิ่งเป็นข่าวกับคุณด้วย” คุณนพพลพูดตัดบท แล้วผายมือให้หล่อนเดินออกไปด้วยน้ำเสียงสุภาพ

                “หนูลานะคะท่าน ไว้ปีหน้ามาร่วมงานกันใหม่”

                เจนนารายกมือไหว้ผู้บริหารหนุ่มใหญ่ แล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องทำงาน เต็มตรองซึ่งนั่งอยู่หน้าห้องทำงานปรายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วหันมาจ้องคอมพิวเตอร์ตรงหน้า เบื้องหน้าเต็มตรองอาจจะมองด้วยความสมเพชเวทนา แต่ภายในจิตใจแล้วกลับมองด้วยความสะใจอยู่ลึกๆ

                เจนนาราตัดสินใจหนีสังคมไปอย่างเงียบๆ ด้วยการเก็บเสื้อผ้าทั้งหมดใส่กระเป๋าเดินทางใบโต ขับรถเดินทางไปที่สนามบินเพื่อบินข้ามน้ำข้ามทวีปไปยังเดนมาร์ก ซึ่งเป็นประเทศบ้านเกิดเมืองนอนของพ่อบุญธรรมที่เลี้ยงดูหล่อน แล้วมอบนามสกุลให้หล่อนใช้มานานหลายสิบปี

                “ลาก่อน...ประเทศไทย เดี๋ยวเจนนาราคนนี้จะกลับมายืนในวงการมายาใหม่ อย่างสมศักดิ์ศรี”