ตัวขี้เกียจ

Author: 
ลูกแม่ชี

กะแล้วเชียวว่าเขียนเรื่องอยู่ดีๆไฟล์ก็หายไปเลยต้องโทษอะไรดีหนอไม่เซฟงานหรือเขียนอินจนแบตหมด

เรื่องตัวขี้เกียจนี้มันเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับตัวฉันเองเพราะพักหลังๆฉันมักจะวุ่นอยู่หน้าแทปเล็ตมัวแต่ดูหนังดูละครเลยจัดการกับเวลาไม่ลงตัว

ฉันกำลังหาวิธีกำจัดเจ้าตัวขี่้เกียจว่าจะจัดการกับมันอย่างไรดี

เอาเป็นว่าเริ่มต้นเลยดีกว่า 31วันกับการกำจัดตัวขี้เกียจเลยดีกว่า

เริ่มต้นพรุ่งนี้

วันที่หนึ่ง

วันนี้ฉันเข้างานบ่ายแต่ฉันก็ไม่ได้ตื่นนอนเช้า

ฉันกะว่าจะตื่นสักแปดโมงเช้า พอเก้าโมงเช้าก็จะไปช๊อปปิ้งซื้ออาหารและเลยจะเตรียมซื้อพวกอองเทห์เตรียมไว้เพราะใกล้จะถึงคริสมาสแล้ว

ร้านค้าที่นี่เปิดเก้าโมงเช้า

แต่พอเอาเข้าจริงๆก็ปาไปเกือบห้าโมงเช้าสรุปวันนี้ไม่ได้งานอะไรนอกจากเสียเวลาอยู่ในที่นอน

และที่ร้ายที่สุดคือปวดท้องต้องเข้าห้องน้ำถึงยอมลุก

ขนาดปวดเอวปวดหลังฉันก็ยังไม่ยอมลุกจากที่นอน

หลายวันมานี้ฉันรู้สึกปวดมากตอนตื่นนอนจะเป็นเพราะนั้งหน้าคอมมากเกินไปหรือหมอนรองกระดูกเคลื่อนไหม

แต่บางครั้งภาพที่สมัยฮ่องเต้จีนใช้วิธีประหารคนแบบป่าเถื่อนโดยใช้ม้าดึงแยกร่างยิ่งคิดก็เสียว

หรือว่าอดีตชาติฉันอาจเป็นคนโหดร้ายมาชาตินี้เลยรับกรรมเต็มๆ คิดบ้าๆ

สรุปวันนี้ไม่ได้เรื่องอะไรและยังไม่ได้แก้นิสัยตัวเอง

นอกจากไปทำงานแต่ไม่ได้งานที่บ้าน ได้งานหลวงแต่งานราษฎร์ไม่ได้อิอิอิ

เอาเป็นว่าค่อยเป็นค่อยไปถ้าทำกระโตกกระตากเดี๋ยวเจ้าตัวขี้เกียจมันจะรู้ตัวน่ะ

หนึ่งเดือนกับสองอาทิตย์ต่อมา

ฉันคงเหมือนเจ้า สล๊อต เข้าไปทุกทีกระมัง เริ่มนับใหม่อีกครั้ง เมื่อคืนกะว่าจะเขียนต่อจากเดือนที่แล้ว

แต่ ล๊อกอินเข้ามาไม่ได้ ดูเหมือนว่าจะลืมระหัส ตอนนี้ใส่ระหัสใหม่แล้วเฮ้อ ล่วงอกเหลือเกิน

หนังเรื่องรัตนาวดี จบแล้ว มีวิวทิวทัศน์ที่งดงามเสียเหลือเกิน แถมเวลาที่ถ่ายทำก็ เห็นสถานที่แห่งนั้นแบบสงบไร้นักท่องเที่ยว

ถือว่าฉันดูแล้วได้กำไร

มีเหตุการณ์เกิดขึ้นหลายอย่างเหลือเกินถือว่าปีนี้ ๒๕๕๘หรือปีฝรั่งก็ ๒๐๑๕ เป็นปีแห่งหยาดน้ำตา

คนรอบข้างที่รู้จักก็นำข่าวการเสียชีวิตของบิดามาบอก ฉันล่ะสงสารจับใจ ตอนเจอ ก็ ให้ หอมแก้มสามทีตามธรรมเนียมวันคริสมาส แต่พอรู้ว่า บิดา

ของเขาสิ้น ฉันเลย กอดภรรยา ที สามีที ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี 

ที่ฉันจะทำการขจัดเจ้าตัวขี้เกียจ 

กำลังหาวิธี

ใครจะช่วยฉันได้บ้างน่ะ มันน่าอายมากที่ต้องบอกคนรอบข้างว่าฉันถูกเจ้าตัวขี้เกียจสิง

ดูเหมือนว่าความขี้เกียจนี้เป็นหนึ่งใน เจ็ด ของความชั่วร้ายในศาสนาคริส แต่ฉันเป็นพุทธเลยไม่อาทรร้อนใจเท่าไหร่

ถ้าอยู่เมืองไทยยังพูดเล่นๆกับคนรอบข้างได้ว่าขี้เกียจ แต่นี่อยู่กับฝรั่ง จะพูดได้ไงเสียชื่อคนไทยหมด

มีอันเดียวที่ฉันรักจะทำทุกวันคือการไปทำงาน ก็นับว่า ยังดี อยู่

อย่างวันนี้

ฉันก็ยังฝืนไปจ่ายตลาดและไปร้านขายยาเพราะคุณสามี สั่งยาแก้ไอ แกว่าเมื่อคืน แกไอ

แต่ฉันหลับเลยไม่ได้ยิน ดูสิเมื่อคืนนี้หลับแบบสนิทมากแต่เหมือนกับไม่ได้นอนทั้งคืนน่าแปลกเนอะ

คงต้องแก้เรื่องการนอน ว่าจะนอนอย่างไรให้เต็มอิ่มตื่นขึ้นมาสดชื่น

จะลองดูคืนนี้

ผ่านมาตั้งสิบเดือนแล้วไม่ได้เข้ามาเขียน

วันนี้วันที่ 14เดือนสิงหาคม 2559

ประเทศไทยมีการวางระเบิด ในเจ็ดจังหวัดภาคใต้ 

ฉันก็ได้แต่สงสารปล่อยให้รัฐบาลเขาแก้ปัญหากันเองดีกว่า ชาวบ้านอย่างเราๆก็ทำตัวดี เคารพกฎกติกา

ถามว่าประชามติแห่งชาติของชาวไทยแสดงให้ชาวโลกเห็นว่าเราทวนกระแสโลกที่จะยุติระบบทหาร

ซึ่งโลกนี้คงเป็นไปไม่ได้ที่จะยกเลิก มีจีนและรัสเซีย สองประเทศนี้ล่ะที่จะไม่ยอม

มาดูเลือกตั้งสหรัฐ ทรัมกำลังล้มเลิกสิ่งต่างๆที่หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ที่รัฐบาลสหรัฐ ทำ ด้วยอยากให้โลกสงบ

หลังสงครามโลกครั้งที่สองมีโลก สอง ซีก คือ เสรีประชาธิปไตย์ สหรัฐให้การช่วยเหลือคุ้มครองทุกประเทศที่แบ่งกับรัสเซีย

และ คอมมิวนิตส์มีสองส่วนคือคอมมิวนิตส์แบบจีนกับแบบรัสเซีย

ปัจจุบันส่วนที่เป็นคอมมิวนิตส์หลายประเทศก็ไม่อยากเป็นคอมมิวนิตส์แล้วเพราะชาวบ้านไม่ได้สุขสบายเมื่อเวลาผ่านมาห้าสิบปีประเทศก็เจริญแค่40%และ

แค่ในเมืองใหญ่ๆเท่านั้น

อย่างจีนก็ได้ทุนหลังจากอังกฤษคืนเกาะฮ่องกง

รัสเซียเคยมีสหภาพโซเวียตก็เหลือแค่รัสเซีย

ณ ปัจจุบันนี้

ก็มีปัญหาระบบการเมืองโลกแบบใหม่ คือ ประเทศอิสลาม ประชาธิปไตย และ ประเทศอิสลามคอมมิวนิสต์

เขียนไปมาขี้เกียจคิดแล้ว

มันจะทำเช่นไรหนอกาลเวลา

ฉันเองก็ต่อสู้กับเจ้าตัวขี้เกียจทุกๆวันคิดวิธีก็ไม่สำเร็จ

ทำอย่างไรหนอมันจะไปจากตัวของฉันเสียที

"ตื่นมาสดชื่นจังเลยค่ะวันนี้ที่รัก" ระหว่างวางจานอาหารเช้าให้คุณสามีที่โต๊ะรับแขก ฉันกับคุณสามีเราไม่ใช้โต๊ะอาหารทั้งในห้องรับแขกหรือในครัวเราสองคน

มักจะมาทานข้าวที่โต๊ะรับแขกหน้าจอทีวี

ทั้งอาหารเช้าและเย็น เฉพาะเวลาบ่ายเท่านั้นที่เราจะกินข้าวบนโต๊ะอาหารในครัวหรือไม่ก็เวลาที่พิเศษเช่นวาเลนไทน์เราจะกินข้าวบนโต๊ะอาหารในห้องทานข้าว

"เมื่อคืนพอหัวถึงหมอนคุณก็หลับเลยแถมกรนเสียงดังด้วย"คุณสามีตัดแฮมใส่ปากแล้วจากนั้นก็วางซ่อมบนขอบจานก่อนจะเอามือข้างที่ว่างหยิบขนมปังปิ้งมาทาเนยแล้วเอาจิ้ม

ไข่ดาวตรงไข่แดงกินอย่างอะร่อยทำให้หัวใจของฉันมีความสุขภรรยาทุกคนคงมีใจเหมือนกันในยามที่เห็นสามีทานอาหารอย่างอะร่อย

แต่ฉันก็ใจบานโตแค่เดี๋ยวเดียวเท่านั้นแล้วกลับเปลี่ยนเป็นฉุนคุณสามี

"เป็นไปไม่ได้ค่ะฉันไม่เคยนอนกรน คุณคงได้ยินเสียงกรนของคุณเองไหมค่ะ" ฉันแย้ง ฉันรู้ว่าตั้งแต่เด็กจนโตฉันนอนกับน้องสาวมาตลอดไม่เคยได้ยินว่าน้อง

บ่นว่าฉันนอกรนสักที

เขาหัวเราะ"ไม่มีใครได้ยินเสียงตัวเองเวลานอนหรอกคุณ"

"งั้นฉันก็โชคดีน่ะค่ะที่นอนหลับสนิทซะทีตั้งแต่เกิดมาจนทุกวันนี้มีเมื่อคืนนี้เท่านั้นค่ะที่ฉันนอนหลับสนิท"

"ผมว่าเพราะยาดองเป้นแน่"

ฉันหัวเราะคิดทบทวนหลายวันมานี้ฉันกินยาดองขับเลือดวัยทองแบบฉันมีประจำเดือนมาประหลาดบางเดือนก็มาทั้งสามสิบวัน

บางเดือนก็มาสองครั้ง

ยาดองสูตรนี้

มีเครื่องเทศฝรั่ง และเครื่องพะโล้ กระเทียมพริกไทย ใบกระวาน แล้วดองด้วย วอคก้าแท้ กินวันล่ะช้อนโต๊ะ

จนประจำเดือนหยุด

หรือสักเจ็ดวัน

จะได้ไม่ติดเหล้าเหมือนลำยองยาดอง  อิอิอิ

เก้าเดือนจากวันนั้นจนวันนี้ฉันไม่ได้หยุดขี้เกียจเลยน่ะ

แต่เบาบางลงเท่านั้น

แม่เคยบอกว่าลูกเอ๋ยตอนยังหนุ่มยังสาวอยากทำอะไรก็ทำเถอะถ้าเราแก่ตัวมาเราจะหมดความอยาก

หมดความอยากของแม่คง หมายถึง ความขี้เกียจ มาแทนที่กระมัง

14กันยายน2559

วันนี้ฉันคงจะลืมไม่ลง แม่สามี สิ้นใจ เวลาที่ฉันไปถึงบ้านท่าน11.45น. พี่สะใภ้และ น้าสาว ได้ให้หมอและนักแต่งศพ

อุดปากจมูกด้วยสำลี

ตามคำบอกจากปากพี่สะใภ้ว่าท่านอาจเสียชีวิตระหว่างกลางคืนเมื่อคืน

และช่วงดึก เพราะท่านไม่ได้ขึ้นนอน

ท่านสิ้นใจในท่านั้ง บนโซฟาหน้าทีวี

สิ้นใจในบ้านที่ท่านเช่า บ้านหลังนี้ฉันเคยอยู่ในวันแรกที่มาอยู่ในประเทศเบลเยี่ยม

ยี่สิบสามยี่สิบสี่ปีที่แล้ว

น้ำใจอันดีงามของท่านตัวฉันไม่เคยคิดว่าฉันเป็นลูกสะใภ้แต่ฉันคิดว่าท่านคือแม่อีกคนรักท่านเหมือนแม่

ที่คอยช่วยเหลือ

คอยเป็นห่วงเราสองคนแม้ท่านไม่มีเงินทองสินทรัพย์แต่ท่านก็เป็นแรงใจ

หลังจากที่คุณพ่อสามีสิ้นเมื่อแปดปีที่แล้วท่านก็ครองตัวโสดมาจนทุกวันนี้

และที่น่าแปลกคือท่านมาในฝันของฉัน

คุณพ่อสามีเอารถAldi คันสีเขียว แต่งด้วย ลูกไม้สีขาว ขับมารับคุณแม่สามี

สรุปท่านได้เจอกันและที่เมืองนั้นก็สวยงามในฝันของฉันท่านทั้งสองงดงาม

การจากไปของท่านทำให้ฉันได้รู้ว่าตัวเองเพ่งอสุภะได้ระดับหนึ่งแล้ว

ฉันไม่กลัวศพ ของท่าน

ฉันรู้ว่าท่านรับรู้ในความดีความซื่อสัตย์ของฉันต่อลูกชายคือคุณสามีและต่อท่าน

วันนี้ฉันและคุณสามีลางาน

แต่ฉันก็ยังโดนฝ่ายบุคคลโทรมาหาสาเหตุที่ฉันลางานเพราะเจ้านายคงแปลกใจหรือคงติดใจในบางเรื่อง

ฉันเชื่อในความดีที่อุทิศตัวให้ที่ทำงานหวังว่าท่านคงเข้าใจและเห็นใจ

ฉันและคุณสามีโทรกลับไปที่ทำงาน

เพราะในเบลเยี่ยมคนปกติจะซื้อกรมธันน์ประกัน สำหรับ งานศพของตนตามกรมธันน์ งบงานศพจะอยู่ที่ 5,000ยูโร

แต่ถ้าลูกหลานเลือกให้เหลือไม่ถึงก็ได้

เงินเหลือเท่าไหร่ลูกหลานก็จะได้คืน

พวกเราสี่คนมีพี่สะใภ้ลูกชายคนโตของเธอซึ่งเป็นลูกทูนหัวของคุณสามี คุณสามี และ ฉัน

ได้ไปที่บริษัทจัดงานศพ ซึ่งประกันที่แม่สามีทำไว้จะบอกเราว่าไปที่ไหนเราก็ไปฟังว่าเขาจะจัดการงานแบบไหน

เลือกแบบการ์ด(ใบบอกว่าคนตายชื่อะไร ที่อยู่ที่จะให้ไปเครารพศพที่ไหน พร้อมวันเวลาเผาหรือฝัง)ที่จะส่งไปให้เพื่อนๆญาติพี่น้อง

และที่สำคัญสำหรับฉันก็คือการ์ดนี้จะได้เอาไปให้ที่ทำงาน

ฉันได้3วันสำหรับการจัดการงานและวันเผา

เราตกลงทำตามความต้องการสุดท้ายของท่านคือเผา 

การที่เผานี้จะมีหมอ อีกสองท่านมาชันสูตร

ลูกๆต้องเซ็นยินยอม

เรื่องนี้มันเกิดขึ้นมาเกินความคาดหมาย

ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นฉันจะกลับมาเล่าต่อ

คนเราเกิดมาต้องตายแต่เราเพียงไม่รู้ว่าตัวเองจะตายวันไหนเท่านั้นเอง

ฉันบอกคุณสามีตายแบบนี้ดีน่ะลูกๆไม่ต้องแย่งกัน

ไม่มีสินทรัพย์ท่านได้ความรักของลูกหลานไปเต็มๆ

ถึงท่านจะมีฉันกับคุณสามียกทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของพี่สะใภ้

ฉันเห็นพี่สะใภ้เหมือนพี่สาวด้วยถ้าเธออยากแบ่งอะไรมาให้เราก็เต็มใจรับ ทรัพย์อยู่กับพวกเราก็เก็บเอาไว้ให้หลานๆสืบไป

สมบัติทางเบลเยี่ยมที่ฉันกับคุณสามีสร้างมาร่วมกันถ้าพวกฉันเกิดตายลงก็คงตกเป็นของเธอเพราะเราไม่มีทายาทคุณแม่สามีก็ตายแล้ว

พี่สะใภ้ก็คือทายาทของเรา

นี้หนอชีวิตมนุษย์

ต่อไปจะอย่างไรฉันคงไม่รู้นอกจากให้ทุกอย่างมันเดินไปตามทางของมัน

ส่วนเจ้าตัวขี้เกียจมันยังอยู่95%ในตัวฉัน

สิบเดือนแล้วที่ต่อสู้กับมัน ถ้าถามว่า รู้ได้อย่างไรว่าฉันทำลายมันสิ้นลงได้ก็ต่อเมื่อฉัน

กลับไปเป็นคนเดิมที่ทุกอย่างต้องเพอร์เฟ็ก ต้องเป๊ะ

แต่เราต้องรอดูว่าจะอย่างไร

เคยคิดวิธีทำลาย31วันแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ

หรือใครมีวิธีดีๆก็เม้นท์มาได้เลยฉันจะขอบคุณมาก