อีกมุมของร้านหนังสือ

Author: 
คุณนายหอยหลอด
ประเภท: 
เรื่องสั้น

เฟซบุ้คก็เหมือนหนังสือ ไทม์ไลน์แสดงรายละเอียดของเนื้อหาของแต่ละคน บางคนอาจจะเหมือนหนังสือวิชาคณิตศาสตร์ เศรษฐศาตร์ ประวัติศาสตร์ วิทยาศสาตร์ สังคมสาตร์ การ์ตูน นิตยสาร ที่มีความแตกต่างกันในแต่ละเล่ม เหมือนกับตัวตนที่ไม่มีความเหมือนกัน

หน้าฟีดเหมือนแผงหนังสือที่วางขาย แล้วแต่ความสนใจของลูกค้าว่าชอบแบบไหน ไลฟ์ไตล์เป็นอย่างไร หากสนใจก็แวะชม แวะอ่านคราวๆ หรืออาจแค่มองผ่าน แต่ถ้าตรงกับความสนใจเป็นพิเศษก็จะหยิมมาอ่าน เหมือนกับสเตตัสของใครที่น่าสนใจ ก็จะอยากกดไลค์กดแชร์

การใครอัพเดตเรื่องราวชีวิตผ่านเฟซบุ้ค หรือเปลี่ยนตั้งสเตตัสบ่อย ไม่ได้หมายความว่า "เขาว่างงาน" "เพ้อเจ้อ" "ไร้สาระ" เพียงแค่เขาคิดว่านี่คือพื้นที่ส่วนตัวของเขา ในการแสดงตัวตนในอีกรูปแบบหนึ่ง ช่องทางการในการระบายความคิด การเขียนไม่ว่าจะข้อความใดๆก็ตามย่อมเป็นสิทธิของเขา 

การเคารพสิทธิส่วนบุคคล จึงเป็นเรื่องของสามัญสำนึก หากไม่อยากเห็นไม่อยากรับรู้ ไม่อยากอ่าน ควร hide หรือ unfriend เพราะคุณไม่ได้สนใจหนังสือเล่มนี้ ดังนั้น คุณก็ไม่จำเป็นต้องหยิบจับ หรือมองผ่านให้กระทบประสาทตา หรือเข้าไปซึมซับในระบบสมองของคุณเฟซบุ้คก็เหมือนหนังสือ ไทม์ไลน์แสดงรายละเอียดของเนื้อหาของแต่ละคน บางคนอาจจะเหมือนหนังสือวิชาคณิศสาตร์ เศรษฐศาตร์ ประวัติศาสตร์ วิทยาศสาตร์ สังคมสาตร์ การ์ตูน นิตยสาร ที่มีความแตกต่างกันในแต่ละเล่ม เหมือนกับตัวตนที่ไม่มีความเหมือนกัน

หน้าฟีดเหมือนแผงหนังสือที่วางขาย แล้วแต่ความสนใจของลูกค้าว่าชอบแบบไหน ไลฟ์ไตล์เป็นอย่างไร หากสนใจก็แวะชม แวะอ่านคราวๆ หรืออาจแค่มองผ่าน แต่ถ้าตรงกับความสนใจเป็นพิเศษก็จะหยิมมาอ่าน เหมือนกับสเตตัสของใครที่น่าสนใจ ก็จะอยากกดไลค์กดแชร์

การใครอัพเดตเรื่องราวชีวิตผ่านเฟซบุ้ค หรือเปลี่ยนตั้งสเตตัสบ่อย ไม่ได้หมายความว่า "เขาว่างงาน" "เพ้อเจ้อ" "ไร้สาระ" เพียงแค่เขาคิดว่านี่คือพื้นที่ส่วนตัวของเขา ในการแสดงตัวตนในอีกรูปแบบหนึ่ง ช่องทางการในการระบายความคิด การเขียนไม่ว่าจะข้อความใดๆก็ตามย่อมเป็นสิทธิของเขา 

การเคารพสิทธิส่วนบุคคล จึงเป็นเรื่องของสามัญสำนึก หากไม่อยากเห็นไม่อยากรับรู้ ไม่อยากอ่าน ควร hide หรือ unfriend เพราะคุณไม่ได้สนใจหนังสือเล่มนี้ ดังนั้น คุณก็ไม่จำเป็นต้องหยิบจับ หรือมองผ่านให้กระทบประสาทตา หรือเข้าไปซึมซับในระบบสมองของคุณเฟซบุ้คก็เหมือนหนังสือ ไทม์ไลน์แสดงรายละเอียดของเนื้อหาของแต่ละคน บางคนอาจจะเหมือนหนังสือวิชาคณิศสาตร์ เศรษฐศาตร์ ประวัติศาสตร์ วิทยาศสาตร์ สังคมสาตร์ การ์ตูน นิตยสาร ที่มีความแตกต่างกันในแต่ละเล่ม เหมือนกับตัวตนที่ไม่มีความเหมือนกัน

หน้าฟีดเหมือนแผงหนังสือที่วางขาย แล้วแต่ความสนใจของลูกค้าว่าชอบแบบไหน ไลฟ์ไตล์เป็นอย่างไร หากสนใจก็แวะชม แวะอ่านคราวๆ หรืออาจแค่มองผ่าน แต่ถ้าตรงกับความสนใจเป็นพิเศษก็จะหยิมมาอ่าน เหมือนกับสเตตัสของใครที่น่าสนใจ ก็จะอยากกดไลค์กดแชร์

การใครอัพเดตเรื่องราวชีวิตผ่านเฟซบุ้ค หรือเปลี่ยนตั้งสเตตัสบ่อย ไม่ได้หมายความว่า "เขาว่างงาน" "เพ้อเจ้อ" "ไร้สาระ" เพียงแค่เขาคิดว่านี่คือพื้นที่ส่วนตัวของเขา ในการแสดงตัวตนในอีกรูปแบบหนึ่ง ช่องทางการในการระบายความคิด การเขียนไม่ว่าจะข้อความใดๆก็ตามย่อมเป็นสิทธิของเขา 

การเคารพสิทธิส่วนบุคคล จึงเป็นเรื่องของสามัญสำนึก หากไม่อยากเห็นไม่อยากรับรู้ ไม่อยากอ่าน ควร hide หรือ unfriend เพราะคุณไม่ได้สนใจหนังสือเล่มนี้ ดังนั้น คุณก็ไม่จำเป็นต้องหยิบจับ หรือมองผ่านให้กระทบประสาทตา หรือเข้าไปซึมซับในระบบสมองของคุณเฟซบุ้คก็เหมือนหนังสือ ไทม์ไลน์แสดงรายละเอียดของเนื้อหาของแต่ละคน บางคนอาจจะเหมือนหนังสือวิชาคณิศสาตร์ เศรษฐศาตร์ ประวัติศาสตร์ วิทยาศสาตร์ สังคมสาตร์ การ์ตูน นิตยสาร ที่มีความแตกต่างกันในแต่ละเล่ม เหมือนกับตัวตนที่ไม่มีความเหมือนกัน

หน้าฟีดเหมือนแผงหนังสือที่วางขาย แล้วแต่ความสนใจของลูกค้าว่าชอบแบบไหน ไลฟ์ไตล์เป็นอย่างไร หากสนใจก็แวะชม แวะอ่านคราวๆ หรืออาจแค่มองผ่าน แต่ถ้าตรงกับความสนใจเป็นพิเศษก็จะหยิมมาอ่าน เหมือนกับสเตตัสของใครที่น่าสนใจ ก็จะอยากกดไลค์กดแชร์

การใครอัพเดตเรื่องราวชีวิตผ่านเฟซบุ้ค หรือเปลี่ยนตั้งสเตตัสบ่อย ไม่ได้หมายความว่า "เขาว่างงาน" "เพ้อเจ้อ" "ไร้สาระ" เพียงแค่เขาคิดว่านี่คือพื้นที่ส่วนตัวของเขา ในการแสดงตัวตนในอีกรูปแบบหนึ่ง ช่องทางการในการระบายความคิด การเขียนไม่ว่าจะข้อความใดๆก็ตามย่อมเป็นสิทธิของเขา 

การเคารพสิทธิส่วนบุคคล จึงเป็นเรื่องของสามัญสำนึก หากไม่อยากเห็นไม่อยากรับรู้ ไม่อยากอ่าน ควร hide หรือ unfriend เพราะคุณไม่ได้สนใจหนังสือเล่มนี้ ดังนั้น คุณก็ไม่จำเป็นต้องหยิบจับ หรือมองผ่านให้กระทบประสาทตา หรือเข้าไปซึมซับในระบบสมองของคุณ