อาณาบริเวณ

แมวมอง

50...

หลายวันมานี้เหล่าบรรดาสมาชิกแมวเหลือเพียงแค่สามตัวได้แก่ น้องลายแทง คุณนายแม่และลุงส้มป่อยอันเนื่องมาจากการที่เหมียวหนึ่งถูกจำกัดบริเวณให้อยู่แต่ในบ้าน

เรื่องของเรื่องก็คือหลังจากเจ้าแมวซ่าคู่ปรับเหมียวหนึ่งหายหน้าหายตาไปนาน แต่ดูเหมือนว่าท่ามกลางสถานการณ์อันน่าไว้วางใจนั้นช่างคล้ายยามท้องทะเลสงบก่อนเกิดพายุเหลือเกิน

แล้วสิ่งที่ทุกตัวคาดไว้ก็ไม่พลาด...

วันนั้นเป็นวันปกติหากแต่น้องลายแทงกับลุงส้มป่อยรู้สึกตรงกันว่ามันมีอะไรแปลกๆที่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ พอเย็นย่ำได้เวลานัดทั้งสองจึงชวนกันไปตามนัดเช่นปกติ หากปรากฏว่ามีเพียงคุณนายแม่มาส่งข่าวว่าเจ้าเหมียวหนึ่งได้ไปก่อวีรกรรมต้อนรับปีใหม่ไทยเรียบร้อยโรงเรียนแมวไปแล้ว

นับจากวันนั้นจนวันนี้ที่เหมียวหนึ่งอยู่แต่ในบ้านก็เป็นเวลาเจ็ดวันแล้ว ลุงส้มป่อยกับน้องลายแทงจึงรีบไปรอเหมียวหนึ่งด้วยใจระทึก ด้วยหวังว่าวันนี้ซึ่งเป็นวันแรกที่เหมียวหนึ่งได้ออกจากบ้าน (โดยการส่งข่าวโดยคุณนายแม่นั่นเอง) เหมียวหนึ่งคงมีอะไรสนุกๆมาเล่าสู่กันฟังเช่นเคย...นอกเหนือจากเรื่องที่เจ้าเหมียวหนึ่งสนใจเป็นพิเศษ

"เป็นยังไงบ้างเหมียวหนึ่ง ไม่ได้เจอกันหลายวันหน้าตาดูสดใสดีแล้วนะ" ลุงส้มป่อยทัก

"แหม จะบอกว่าผมอ้วนก็พูดมาเลยดีกว่าครับลุง"

"โอย อย่ามาหาความแมวแก่นะ ลุงหมายความอย่างที่พูดจริงๆ

"เฮ้อ ผมก็ซมอยู่หลายวันเหมือนกัน แต่ยังดีนะที่กินอาหารได้เหมือนเดิม"

"แล้วจะไปกัดกับเค้าทำไม พูดกี่ครั้งแล้วว่าให้อยู่เฉยๆ"

"ไม่ได้หรอกครับคุณแม่ มันบุกถึงถิ่น ผมต้องจัดเต็มครับ"

"พี่เหมียวหนึ่งคงรู้สึกว่าที่นี่เป็นถิ่นเรา แมวหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามาก่อนได้รับอนุญาตใช่ไหมครับ"

"ถูกต้องลายแทง มันบุกเข้ามาแล้วมันยังมีหน้าไม่หล่อของมันมาบอกว่ามันก็อยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิดเหมือนกัน ดูมันพูดออกมาหน้าตาเฉย"

"อ้าวแล้วทำไม่เค้าถึงบอกว่าอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิดล่ะ"

"มันบอกว่าเกิดที่นี่ก่อนแม่มันคาบไปบ้านถัดไปสองหลัง หลังโน้นไงครับ" เหมียวหนึ่งยกขาหน้าชี้ไปยังทิศทางบ้านศัตรูตัวใหม่

"เฮ้ย มีอย่างนี้ด้วย จำได้ไงหว่า" ลุงส้มป่อยถึงกับงงไปเลย

"ก็นั่นสิครับลุง ผมฟังแล้วมันของขึ้น อ้างแบบนี้ได้ไง มันมั่วนี่ครับ จริงมั้ยทุกตัว" เหมียวหนึ่งหาแนวร่วม

"สงสัยเหมียวหนึ่งจะเจอคู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อเข้าแล้วละ" ลุงส้มป่อยหันไปพูดกับคุณนายแม่ซึ่งเห็นด้วยเต็มที่ แต่ลึกๆก็แอบหวั่นไม่ได้ว่าอีกไม่นานเจ้าลูกตัวแสบคงได้เจอเหตุการณ์วุ่นวายเป็นแน่

"มันยังบอกว่าจะไปบอกไอ้แมวบอสท้ายซอยให้มาตัดสินด้วยนะครับว่ามันน่ะมีสิทธิ์เข้ามาที่นี่โดยที่ผมต้องยอมโดยดี"

"แล้วพี่เหมียวหนึ่งว่าไงครับ"

"จะว่าอะไร พี่ก็บอกมันไปว่า 'แมวบอสน่ะไม่กลัวเลย อยากฟ้องก็เชิญ เพราะแมวบอสไม่ใช่แม่ข้า ไม่ได้ให้ข้าวให้น้ำและอาหารเหมือนพวกมนุษย์ที่บ้านด้วยซ้ำ อย่ามาทำกร่างเดี๋ยวจะเจอดีแบบคราวที่แล้ว จะหาว่าเหมียวหนึ่งไม่เตือน' พูดแค่นี้มันก็เดินลอยหน้าลอยตาหนีไปแบบไม่ได้สำเหนียกในคำเตือนของพี่สักนิด"

"แล้วถึงตอนนี้พี่เหมียวหนึ่งก็กระโดดเข้าใส่มันเลยใช่มั้ยครับ"

"แน่นอน เจ็บตัวคราวนี้ถือว่าคุ้ม เพราะมันก็คงแย่ไม่แพ้พี่หรอกลายแทง" คุณนายแม่หันไปพยักพเยิดกับลุงส้มป่อยแบบรู้กันในนิสัยไม่ยอมใครของเหมียวหนึ่ง แต่คุณนายแม่ก็คิดว่าครั้งนี้เหมียวหนึ่งไม่ผิดเพราะเจ้าแมววัยรุ่นตัวนั้นเริ่มก่อนจริงๆ แถมมันยังมาอ้างสิทธิ์ที่ตัวเองไม่มีอย่างหน้าตาเฉย เป็นแมวตัวไหนเจอแบบนี้ย่อมปวดหัวเป็นธรรมดา

บางทีเหมียวหนึ่งอาจทำถูกแล้วที่สั่งสอนมันไปเสียบ้าง ก่อนที่จะเหตุการณ์จะเลยเถิดไปไกลกว่านี้