มาลัยลายคราม (ว.วินิจฉัยกุล)

"ทุกคนล้วนมีเส้นทางเดินที่ยาวนาน เมื่อนับจากจุดเริ่มต้น มาถึงวัยนี้..."
ชวนอ่านวรรณกรรม

"รถยนต์ขนาดกลาง ค่อนข้างใหม่คันหนึ่ง เลี้ยวเข้าจอดเทียบบันไดของสวนอาหารขนาดใหญ่ที่ออกแบบเป็นเรือนหมู่แบบไทย ตั้งตระหง่านอยู่กลางแสงแดดแจ่มของฤดูหนาวปราศจากร่มไม้กำบัง มีแต่สระบัวที่ชิดอยู่ทางด้านข้างและด้านหน้าเท่านั้น ที่ทำให้รู้สึกว่าในบรรยากาศมีความเย็นอยู่บ้าง...

...ห้องสี่เหลี่ยมกรุผนังด้วยกระจกใส คาดกรอบไม้ลงน้ำมันวาววับ จัดเป็นห้องอาหารชนิดที่ต้องสั่งจองพิเศษ เพื่อการชุมนุมพบปะของลูกค้ากลุ่มใดกลุ่มหนึ่งโดยเฉพาะ โต๊ะยาวโค้งมนพอจะนั่งกันได้ถึงยี่สิบคน มีสตรีราวสิบกว่าคนนั่งกันอยู่แล้ว ต่างคนแม้จะมีผมที่ดำสนิทด้วยยาย้อมบ้าง เทาบ้าง หรือแซมดำประปรายตามธรรมชาติบ้าง แต่ก็เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่งคือไม่มีใครที่มีวัยต่ำกว่าหกสิบปี..."

สุภาพสตรีผู้งดงาม ภูมิฐาน สุภาพเรียบร้อย มากน้อยไปตามบุคลิกของแต่ละคน กลุ่มนี้คือใคร?

สุภาพสตรีที่เคยเปรียบเหมือนดอกไม้อันสดใส ชื่นบาน แม้วันนี้จะดูเหมือนเริ่มโรยรา แต่ทว่าแต่ละคนก็ยังมีร่องรอยของสีสันอันน่าสนใจในอดีตอันยาวนานของกาลเวลา

"มาลัยลายคราม" คือดวงดอกไม้ที่ "ว.วินิจฉัยกุล" บรรจงเรียงร้อย และนำมาให้เราได้สัมผัสอย่างใกล้ชิด...

"ชีวิตที่หนึ่ง "ศรีอัมพร"

ศรีอัมพร เป็นผู้หญิงที่เรียกได้ว่า เกิดมาดีในตระกูลเก่าแก่ มั่นคง เธอได้ชื่อว่า "สวยจนคนลือ" ตั้งแต่อยู่ในวัยหิ้วกระเป๋าไปโรงเรียน บิดาเป็นนายทหารชั้นผู้ใหญ่มีเกียรติยศ ศรีอัมพรได้รับการศึกษาอย่างดีและจบเป็นบัณฑิตจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีชายหนุ่มหลายคนมาชอบพอ แต่เธอก็ยังไม่ตกลงใจ แม้เข้ารับราชการเป็นผู้หญิงเก่งที่ทำงานได้ก้าวหน้ามั่นคง ก็ยังเป็นที่หมายปองของบุรุษที่ไม่กลัวผู้หญิงเก่ง แต่ศรีอัมพรก็อยู่เป็นโสดจนเกษียณราชการ แต่...ไม่มีใครรู้ว่าระหว่างเส้นทางชีวิตของเธอ ศรีอัมพรต้องใช้กำลังใจอันเข้มแข็งและสติอันมั่นคงของเธอมากมายเพียงใดในการก้าวข้ามให้พ้นผ่านความรักที่ต้องห้ามของเขาและเธอ

ชีวิตที่สอง "อรุณ"

สาวสวยผิวขาวผ่องเชื้อสายคหบดีจีนผู้มั่งคั่งและเป็นที่นับหน้าถือตาในวงสังคมของพระนคร บิดาของอรุณรับราชการ มีบรรดาศักดิ์เป็นคุณหลวง เขาเป็นลูกจีนที่เกิดในเมืองไทย ลูกๆจึงได้รับการอบรมแบบไทย ทำให้อรุณเป็นคนเรียบร้อย เป็นแม่บ้านแม่เรือน กลัวบิดา "อย่างกับหนูกลัวแมว" ชีวิตของอรุณถูกขีดให้เดินโดยเธอไม่เคยขัดแย้ง อรุณแต่งงานกับ "ศรีศักดิ์" พี่ชายของศรีอัมพร ดำเนินชีวิตของ "เมีย" และ "แม่" ที่ดี แต่ความดีที่เธอต้องการก็ไม่เคยได้ดังใจหรือเธอคาดหวังมากเกินไป...

ชีวิตที่สาม "สายสมร"

ชีวิตของสาวน้อยผู้เกิดมาในตระกูลเก่าแก่ แต่ทว่าความพลิกผันของโชคชะตา จึงทำให้เธอเคร่งครัดเคียดแค้นกับชีวิต และตีกรอบให้กับลูกชายลูกสาวจนเกินพอดี หากทว่าความเป็นแม่ที่มุ่งมั่นก็ทำให้เธอสร้างฐานะอันมั่นคงได้ แต่สายสมรลืมไปว่า แม่ก็มิใช่เจ้าของชีวิตของลูกตลอดกาล

ชีวิตที่สี่ "บุญชื่น"

หากจะมีใครสักคนที่ยอมรับ "ชะตากรรม" โดยมิอาจโต้แย้งและดำรงชีวิตเรื่อยไปในแต่ละวันอย่างอดทนเงียบสงบ คนนั้นก็คือบุญชื่นนี่เอง ความแห้งแล้งในชีวิตที่ย่างไปแต่ละวันอาจมีความชื่นใจเพียงอย่างเดียวก็คือลูกๆที่ไม่เคยสร้างปัญหาให้พ่อแม่ เมื่อลูกๆเติบโตแยกไปเธอจะมีสิ่งใดหล่อเลี้ยงจิตใจ แต่...สุดท้ายบุญชื่นก็ค้นพบความหวังใหม่ๆในชีวิต ทำให้มีพลังในการก้าวเดินต่อไปอย่างมีจุดหมายท่ามกลางความขาดแคลน

ชีวิตที่ห้า "คุณหญิงฉัตรกนก"

เมื่อเด็กหญิงทองร่ม เปลี่ยนชื่อเป็น "ฉัตรกนก" และแต่งงานกับนายทหารหนุ่มอนาคตไกล คุณหญิงทำหน้าที่อย่างครบถ้วน ถูกต้องงดงาม สำหรับลูกๆทั้งห้าคน และสามีก็ก้าวหน้าโดยลำดับ จนดำรงตำแหน่งสำคัญของรัฐบาล ความงดงามสมบูรณ์แบบปรากฏต่อสังคมทั่วไป แต่ทำไมคุณหญิงจึงพบว่า "...อุตส่าห์ฝ่าฟันทุกอย่างมาในชีวิต จนอายุแค่นี้แล้ว เพิ่งจะพบว่าตัวเองไม่มีอะไรสักอย่างเดียว..."

ชีวิตที่หก "ประพิณ"

"ประพิณ" เป็นเด็กสาวหน้าตาสวยใสหมดจด รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ผิวขาว แก้มนวลปลั่งสมวัยสาวน้อย...เด็กหนุ่ม ชายหนุ่มที่สนใจอยากรู้จักรู้ใจต่างก็ไม่มีใครเหมาะสมในสายตาของเธอ เมื่อรู้ตัวอีกครั้งประพิณพบว่าหากเธอไม่เลือก "ผู้ชายคนนี้" ชีวิตของเธอคงโดดเดี่ยวเดียวดาย แต่ทว่า การเลือกของเธอกลับเจอสิ่งที่ไม่คาดฝันมาก่อนในชีวิต!

ชีวิตที่เจ็ด "จิตรี"

ด้วยความกระฉับกระเฉง สดใส มองโลกอย่างท้าทายและพร้อมเดินไปข้างหน้า...สู้เพื่อชีวิตที่ดีกว่า จิตรีก้าวพลาดครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ด้วยใจที่แกร่งกล้า เธอก็ก้าวมาถึงจุดหนึ่งที่ไม่มีอะไรทำให้เธอหวั่นไหวได้อีกแล้ว และยังมีความฝันอันบรรเจิดว่าสักวันเธอจะได้ความรักความเชื่อมั่นจาก "ต้องตา" ลูกสาวคนเดียวของเธอ

ชีวิตที่แปด "ผุดผาด"

ความสวยงามสดใส รื่นเริงของผุดผาดทำให้เธอเป็นที่หมายปองของชายหนุ่มทายาทเศรษฐีตระกูลเก่าแก่ เพราะเขารูปไม่งาม เขาจึงชอบคนงามเช่นผุดผาด ชีวิตที่สวยงามสมบูรณ์แบบของผุดผาดดำเนินไปเช่นเจ้าหญิงในนิยายพาฝันที่ใครๆอิจฉา แต่ผุดผาดก็ได้พบความฝันอันแท้จริงของเธอเมื่อสามีสิ้นชีวิตแล้ว ท่ามกลางคำครหาของสังคม แต่ผุดผาดก็เข้าใจชีวิตอย่างถ่องแท้และไม่จำเป็นต้องเสียเวลามาอธิบายกับสังคม

"มาลัยลายคราม" นี้จึงร้อยกรองด้วยความรัก ความหวัง และน้ำตาของชีวิต!