ปริศนาแห่งหัวใจ (เพชรน้ำค้าง)

"...โดมคู่ฟ้า รักจะอยู่ คู่ดวงใจ..."
ชวนอ่านวรรณกรรม

"พระธรรมไม่มีทางสาบสูญไปตามกาลเวลา เพราะสิ่งที่เรียกว่าพระธรรม คือเรื่องราวของชีวิต ผู้ใดปฏิเสธชีวิต ผู้นั้นปฏิเสธพระธรรม ผู้ใดปฏิเสธพระธรรม ผู้นั้นก็ไร้ชีวิต

ดูให้ดีเถิด...ชีวิตเรานี้มันมีทั้งสุขและทุกข์สลับกันไป เหมือนฤดูกาลไม่มีต้นไม้ไหนที่ปฏิเสธหน้าแล้งรับเอาแต่หน้าฝน และไม่มีต้นไม้ใดต้องการแต่หน้าแล้งและปฏิเสธหน้าฝน ชีวิตก็ฉันนั้น...เพราะฉะนั้นอย่าปฏิเสธความทุกข์ แต่ก็อย่ายินดีในความทุกข์ ไม่พึงยินดีมัวเมาในความสุข แต่ก็ไม่ต้องปฏิเสธความสุข จงกระทำให้ชีวิตประหนึ่งเป็นต้นไม้ที่งอกขึ้นตามเงื่อนไขของฤดูกาล...

ความไม่ยึดถือในชีวิตจะเกิดขึ้นได้ ต่อเมื่อการเข้าไปแก้ปมปัญหาของชีวิตอย่างถูกต้อง อันต้องตั้งต้นด้วยปัญญา ด้วยปัญญาเท่านั้น ที่จะคลี่คลายไปสู่ความไม่ยึดมั่น ถือมั่น หรืออิสรภาพอย่างแท้จริง..."

"ตารเกศ" เงยหน้าขึ้นจากหนังสือก็พบคุณตากำลังจ้องหล่อนอยู่ก่อนแล้ว ด้วยความประหลาดใจอย่างเปี่ยมล้น

แน่นอนว่าคุณตาต้องประหลาดใจ เพราะตารเกศในวันนี้ต่างกับตารเกศในวันก่อน เปลี่ยนแปลงจากเด็กสาวผู้ร่าเริงเบิกบาน มีความสุข มีความหวัง และมีความรักกับรุ่นพี่ร่วมมหาวิทยาลัยเดียวกัน "คัมภีร์" คือชายหนุ่มที่แสนอบอุ่นและเป็นสุภาพบุรุษ

เธอกลับกลายป็นหญิงสาวที่เศร้าหมอง เคร่งขรึม เหตุเพราะคัมภีร์จากไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่น และแต่งงานกับสาวญี่ปุ่น จนกระทั่งมีลูกสาวน่ารัก ๑ คน เมื่อเธอกำลังจะลืม...คัมภีร์ก็กลับมาและพาลูกสาวของเขามาฝากเข้าโรงเรียนอนุบาลของเธอ!

และที่สำคัญที่สุดคือ คัมภีร์ยังไม่ลืมเธอ แม้ต่างฝ่ายจะไม่พูดถึงอดีตที่ผ่านมา แต่ทั้งคู่ก็รู้ตัวว่า รักของเขาและเธอยังอยู่คู่ดวงใจตลอดมา

ตารเกศตัดสินใจแต่งงานกับ "จักวัน" เพื่อนชายแสนดีที่หลงรักเธอมานาน เพื่อเป็นการตัดปัญหา แต่จักวันรู้ความจริงว่า เธอมิได้รักเขา เขาจึงพยายามหาเหตุปลีกตัวออกมา ภรรยาของคัมภีร์มาเมืองไทย และพยายามดึงคัมภีร์กลับมา แต่ทั้งคัมภีร์และฮิเดโกะต่างก็รู้ดีว่า "ยูริ" มิใช่ลูกของคัมภีร์ ฮิเดโกะจึงประชดด้วยการคบหาคนอื่นเหมือนเช่นที่ผ่านมา และคนที่เธอเลือกคือ "จักวัน"

โลกนี้ช่างโหดร้ายต่อตารเกศเหลือเกิน เมื่อคุณตาเสียชีวิต ตารเกศป่วยหนัก "หมอธานี" ก็ก้าวเข้ามาในชีวิตของเธอด้วยความรัก ความอาทรอย่างบริสุทธิ์งดงาม

ตารเกศแต่งงานกับหมอธานี ด้วยความศรัทธาและแสวงหาความอบอุ่นสงบเย็นของชีวิต

แต่ชีวิตก็มิได้ง่ายเช่นนั้น เพราะเธอยังมี "ใครคนหนึ่ง" เป็นปริศนาแห่งหัวใจเธอ

"เพชรน้ำค้าง" สร้างตัวละครใน "ปริศนาแห่งหัวใจ" ไว้อย่างเข้าถึงในความเป็นปุถุชน ที่มีทั้งภาคดีและภาคร้าย (ในบางครั้ง) แต่ที่ว่าร้ายนั้นก็มิได้ร้ายกาจจนน่าเกลียดน่ากลัว เพราะผู้เขียนยังให้โอกาสทุกคนได้ขัดเกลากิเลสจากใจ และอารมณ์อันสับสนให้ได้มีเวลาตั้งสติทบทวน การกระทำที่ผ่านมาว่า มีเหตุปัจจัยใดจึงส่งผลเช่นนั้น

ที่โชคดีของผู้อ่านก็คือ ตัวละครสำคัญต่างพยายามหาทางออกและแก้ปัญหาอย่างอดทนและรอบคอบ แม้บางครั้งอาจมีความผิดพลาดซ้ำซ้อน แต่คนรอบข้างก็ยังให้โอกาสด้วยปรารถนาดี

แม้จะเป็นเรื่องความรักที่อาจดูธรรมดา แต่ด้วยวรรณศิลป์และแนวคิดที่มีต่อสังคมตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏ "เพชรน้ำค้าง" จึงพาตัวละครทุกคนเดินทางไปจนพบคำตอบ และทางออกที่ควรจะเป็นในความจริงได้อย่างลงตัว

และเมื่อคัมภีร์พาหนูน้อยยูริมาฝากเรียนที่โรงเรียนกับคุณครูตารเกศอีกครั้ง

ตารเกศจึงมีคำตอบสำหรับไข "ปริศนาแห่งหัวใจ" ของเธอ

พรุ่งนี้...ทุกสิ่งทุกอย่างจะกระจ่างชัด

เธอจะบอกเขาว่า!...