ดอกไม้ในโลกเล็กๆ

การใช้ชีวิตกับการงานในสวนเล็กๆ (Little Tree) ของครอบครัวหนึ่ง
บทความพิเศษ

ฉันเคยเขียนเรื่องจัดดอกไม้ของแม่เฒ่าชาวไทใหญ่ที่เมืองเล็กๆของจังหวัดแม่ฮ่องสอนเมื่อนานมาแล้ว และเขียนอีกครั้งเมื่อได้พบเรื่องราวสำคัญและเปี่ยมความหมายของการได้พบความสวยสดงดงามในท่วงทำนองของการจัดดอกไม้ การใช้ชีวิตกับการงานในสวนเล็กๆ (Little Tree) ของครอบครัวหนึ่ง

ฉันแอบนึกเปรียบเทียบการจัดดอกไม้ของผู้หญิง ๒ คนอย่างเงียบๆในใจ สุดท้ายคำตอบของฉันคือ การงานใดที่ทำด้วยความรักและเป็นหนึ่งเดียวกับสิ่งนั้น มิอาจเปรียบเทียบกันได้เลย เพราะย่อมงดงามควรค่าเสมอกันปลายฝนต้นหนาวของเดือนตุลาคม ฉันและเพื่อนๆมาถึง Little Tree เราต่างเดินเข้าไปในความร่มรื่นรำไรของสวนเล็กๆริมแม่น้ำนครชัยศรี ด้านในมีเรือนชั้นเดียว ทำเป็นร้านอาหารในสวน สำหรับฉันแล้วนับเป็นการมาที่มากกว่าหนึ่งครั้ง และทุกครั้งฉันก็มองเห็นความเปลี่ยนแปลงของสวนแห่งนี้ รวมถึงความเจริญรุ่งเรืองของร้านอาหารที่มีผู้คนมากหน้าหลายตาเดินทางมากันอย่างสม่ำเสมอ

ที่ว่าเห็นความเปลี่ยนแปลงของสวนนั้นก็คือความเปลี่ยนแปลงของต้นไม้ต่างๆภายในสวนแห่งนี้ที่ไม่เคยหยุดเติบโต โดยเฉพาะเมื่อได้รับความเอาใจใส่ดูแลจากเจ้าของ...ดังนั้น ที่นี่จึงร่มรื่นมากขึ้นทุกครั้งเมื่อเดินเข้ามาในอาณาบริเวณ

วันนี้...ในแสงแดดงามๆลอดเร้นสุมทุมพุ่มไม้มาแตะต้องตามพื้นดิน สนาม โต๊ะ เก้าอี้ สิ่งที่ทำให้รู้สึกประทับใจมากขึ้นอีกหลายเท่าคือ ภาพดอกไม้เล็กๆในแจกันเล็กๆน้อยๆต่างรูปทรง มีดอกไม้เล็กๆแปลกตาหลากสีวางอยู่ตามโต๊ะอาหาร ใต้ต้นไม้ใหญ่ หน้าเรือน บนโต๊ะเล็กๆในทุกๆที่ ขณะเดียวกันแจกันบางใบถูกแสงแดดทาบแสงอุ่นๆลงบนสีสันของดอกไม้อย่างงามตา

นอกจากนี้ยังมีดอกไม้อีกหลากชนิดหลากสีสันจำนวนมากซึ่งถูกเก็บมาเรียงรายวางไว้เพื่อตระเตรียมสำหรับการงานที่งดงามและดูศักดิ์สิทธิ์ราวกับพิธีกรรมของแม่ "แม่" ซึ่งหมายถึง ผู้หญิงที่ชื่อ บังอร ริ้วบำรุง ซึ่งเป็นคนสำคัญ เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงให้ Little Tree แห่งนี้สวยงามหมดจดมิเว้นวายแม้แต่วันเดียว...

อาหารและบรรยากาศ รวมทั้งกิจกรรมตลาดนัดต่างๆ ซึ่งเคยได้เห็นและได้ยินภายใน Little Tree แห่งนี้ ล้วนคือข่าวคราวความสำเร็จและอาจพูดได้ว่า เป็นภาพของการประสบความสำเร็จในการใช้ชีวิตต่อการงานตามความฝันของหนุ่มสาวของยุคสมัยก็อาจไม่ผิดนัก ทั้งของเจ้าของสถานที่และบรรดาหนุ่มสาวที่นำการงานของตัวเองมาขายในสวนแห่งนี้ ทุกคนต่างมาด้วยความตั้งใจและความสุขในการซื้อขาย

และในการเดินทางของเรื่องราวเหล่านี้ มีผู้หญิงซึ่งเป็น "แม่" ที่ทำการงานของเธอด้วยความสุขสงบในทุกๆเช้า ก่อนที่ทุกคนจะมานั่งดื่มด่ำกับอาหาร เครื่องดื่ม บนโต๊ะอาหารทั้งภายนอกและภายในเรือนกระจก มีดอกไม้เล็กๆทั้งที่ผู้คนคุ้นเคย และทั้งดอกที่แปลกตาไปจากดอกไม้ในแจกันบนโต๊ะทั่วๆไป...

แม่เล่าว่า "หลายดอกที่แปลกตาหรืออยู่บนต้นสูงๆ ส่วนใหญ่คือดอกที่พ่อเขาเป็นคนโน้มกิ่งเก็บมาให้ค่ะ" พ่อหมายถึง คุณเสวก ริ้วบำรุง ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องเฟิร์น และเป็นคุณพ่อของ ศิริวิทย์ ริ้วบำรุง หรือคุณวิทย์ นักจัดสวนและเจ้าของธุรกิจรับจัดสวนที่มีชื่อเสียงโด่งดังในแวดวงการออกแบบจัดแต่งสวน

"บางดอกแม่ก็จะไปเก็บมาเองจากสวนของเราเองซึ่งอยู่ใกล้ๆนี่เองจ้ะ เพราะที่ตรงนี้ต้นไม้ต่างเติบโตขึ้นมากตามเวลาที่ผ่านไป บางส่วนต้องตัดทอนเพื่อเปิดให้แสงอาทิตย์ลอดผ่าน บางส่วนเราก็เสียดายความสวยงามของกิ่งก้านที่ทอดงามจนต้องปล่อยให้ร่มครึ้ม แม้ต้องเสียเนื้อที่เล็กๆที่มีแสงแดดพอที่จะทำให้ดอกไม้เล็กๆงอกงาม

เราต้องเลือกเสมอกับความร่มรื่น กับความแจ่มจ้าของดอกไม้หลายดอกที่ต้องการแสง แต่แม่ก็ชอบดอกไม้เหลือเกิน มันคุ้นมาตั้งแต่เด็ก สมัยก่อนบ้านเราก็มีดอกไม้พื้นๆอย่าง บานชื่น ดาวกระจาย บานไม่รู้โรยตามหน้าบ้าน แต่พอวันนี้ลูกๆมาทำร้านอาหารในบ้านกัน แม่ก็ยังมีภาพเหล่านั้นติดอยู่ในความทรงจำเสมอ พอดีลูกๆเองก็ชอบต้นไม้ดอกไม้ไม่ต่างกัน เรามีที่ดินเหลืออยู่ไม่ไกลกัน ที่ตรงนั้นจึงปล่อยให้มีแสงแดดเต็มๆแล้วก็กลายเป็นแปลงดอกไม้ที่หว่านทุกอย่างได้ดั่งใจ ที่แม่ว่าแปลงดอกไม้ บางส่วนก็ไม่ได้ตั้งอกตั้งใจอะไรมากนะคะ บางดอกเราก็แค่หว่านๆให้เป็นกลุ่ม หรือไม่ก็เอาต้นกล้าของดอกไม้ต่างๆมาลงดินแทรกๆรวมๆค่ะ พอมีดอกก็กลายเป็นทุ่งดอกไม้ให้หมุนเวียนเก็บมาใช้งานที่ร้านได้ทุกๆวัน ส่วนใหญ่แม่ก็ชอบที่จะเดินไปเก็บเอง แต่ถ้าไม่มีเวลามากนักก็จะให้เด็กไปเก็บรวบรวมมาให้ และบางส่วนที่ดอกแปลกๆก็มักเป็นฝีมือการเก็บของพ่อ

เรื่องสำคัญอีกอย่าง แม่มักจะบอกเด็กๆที่ไปเก็บดอกไม้ว่า ดอกหญ้าหรือที่เห็นเป็นดอกไม้เล็กๆน้อยๆขึ้นเอง ก็ไม่ต้องถอนหรือตัดทิ้ง ทุกดอกเก็บมาใช้ได้หมด วันไหนแม่มีเวลา หมายถึงที่ร้านไม่ยุ่งมาก แม่ก็จะมีความสุขกับการไปเก็บดอกไม้ด้วยตัวเอง เมื่อก่อนตอนที่แม่เติบโตมาก็เห็นแต่ดอกไม้พื้นๆจนเจนตา แต่พอลูกชายรับจัดสวน ทำร้านดอกไม้แปลกๆทั้งเพาะในบ้านเราเอง หรือไม่ก็เป็นสายพันธุ์ต่างประเทศลูกเขาก็หามาปลูกให้แพร่พันธุ์ไว้ในสวน ทุกดอกสวยงามไปหมดจนแม่เก็บมาจัดใส่แจกันอย่างง่ายๆ แล้ววางตรงโน้นตรงนี้อย่างที่เห็น จนกระทั่งลูกชายเห็นบ่อยๆก็เลยกลายเป็นเรื่องหนึ่งที่ให้ความสำคัญของร้านไปค่ะ"

ส่วนลูกชายคือ คุณวิทย์ ซึ่งเข้ามาร่วมฟังเราสนทนากัน ก็พูดขึ้นว่า พอเห็นแม่จัดดอกไม้วางไว้จน Little Tree น่ารักสวยงามไม่ซ้ำกันในแต่ละวัน จึงได้รู้ว่า แม่เป็นคนจัดดอกไม้ได้งดงามเป็นธรรมชาติมาก ก็เลยยิ่งส่งเสริมด้วยการหาดอกไม้ต่างๆ มาปลูกไว้อีกมากมาย ซึ่งฉันก็เห็นด้วยอย่างไม่มีข้อกังขา เพราะภาพแจกันสวยงามแบบเล็กๆน้อยๆถ่อมเนื้อถ่อมตัวตามลักษณะของการเลือกดอกไม้และภาชนะที่ใช้มาเป็นแจกัน ซึ่งก็อาจมีทั้งขวดเล็กๆที่ดูไร้ค่า แก้วน้ำดื่มทั่วไป เหยือกแก้ว ขวดน้ำ ฯลฯ ทุกอย่างขึ้นอยู่กับรูปทรง หรือสีสันของดอกไม้ที่เราเลือกจะใส่ลงไป

ฉันชวนแม่สนทนาไปพลางสังเกตการณ์เลือกหรือการหยิบจับดอกไม้แต่ละดอกด้วยความทะนุถนอม เบามือ ฉันมองด้วยความเพลิดเพลิน จนกระทั่งเราออกความคิดกันว่า ลองให้ลูกชายของแม่เป็นคนเลือกชนิดและสีสันของดอกไม้แล้วให้แม่เป็นคนใส่ลงในแจกัน และตัวฉันเองก็ขอเลือกดอกไม้ส่งให้แม่บ้าง เราต่างเลือกสีสัน และชนิดของดอกไม้ที่แตกต่างกัน ซ้ำกันบ้างบางดอก แต่โดยรวมๆแล้วฉันรู้สึกว่า แม้เราเลือกความรักความชอบในดอกไม้แต่ละดอกต่างกันก็ตาม แต่ที่สุดแล้ว เราต่างมีความสุขกับเรื่องราวตรงหน้า

เราได้มีโอกาสใช้เวลาพินิจสีสัน รูปทรงของดอกไม้อย่างตั้งอกตั้งใจในช่วงเวลาสั้นๆ แต่ช่วงเวลาเหล่านี้ ฉันคิดถึงผีเสื้อ ผีเสื้อที่เกิดมาเพื่อแต้มสีสันสวยงามให้กับโลก สำหรับ คุณบังอร ริ้วบำรุง เธอก็เกิดมาเพื่อแต้มสีให้กับโลกใบเล็กๆของเธอเอง และต่อการงานของลูกๆในสวนแห่งนี้ให้มีชีวิตชีวา และสวยสดงดงามในแต่ละฤดูกาล

อีกทั้งเป็นการเผื่อแผ่ความสุข เป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้คนที่มองเห็นและรับรู้ถึงความงามอันเรียบง่ายที่ทุกคนอาจรังสรรค์ให้เกิดขึ้นในบ้านของตัวเองได้อีกด้วย ซึ่งฉันเชื่อว่าจะเป็นการงานอันงดงาม สงบเย็นในทุกๆขั้นตอนก็ว่าได้