เก็บตก unseen เชียงใหม่

ท่องเที่ยวไป ใจเปี่ยมสุข

ตอน 1 จากดอยเต่า ถึง พร้าว

จะว่าไปแล้วเชียงใหม่เป็นจังหวัดที่ใครในประเทศไทยต้องรู้จัก และส่วนใหญ่ต้องเคยไปมาแล้วแน่นอน รวมทั้งผู้เขียนที่ชมชอบบรรยากาศสุดแสนโรแมนติคของนครเวียงพิงค์แห่งนี้จนต้องหาโอกาสมาเยือนแทบทุกปี โดยเฉพาะในช่วงปลายฝนต้นหนาวที่นักท่องเที่ยวยังไม่แห่ทะลักไปรวมตัวอยู่ที่เชียงใหม่จนเมืองแทบระเบิด แย่งกันกิน แย่งกันเที่ยว มหกรรมรถติดที่เชียงใหม่ไม่แพ้กรุงเทพฯเมืองฟ้าอมรเลยทีเดียว อย่าว่าแต่ช่วงไฮซีซั่นเลย กระทั่งนอกฤดูกาลการท่องเที่ยวในช่วงเลิกงาน ผู้เขียนเพิ่งเดินทางจากกรุงเทพฯมาถึงในเมืองเชียงใหม่ราวๆ ห้าโมงเย็น รถติดตั้งเข้าเขตเมืองเชียงใหม่ ไปจนถึงทางแยกออกไปแม่ริม เข็ดเมืองเชียงใหม่ไปเลย

อีกครั้ง คือ ตอนเข้าไปหาอาหารอร่อยแถวเมืองเชียงใหม่รอบใน คือ "ร้านเจี่ยท้งเฮง" ร้านนี้อยู่แถว ถนนศรีดอนไชย ตรงข้ามโรงแรมยางคํา วิลเลจ เนื่องจากได้ฟังเสียงลือเสียงเล่าอ้างจากเพื่อนฝูงว่า "เห็ดหูหนูผัดไข่" ที่นั่นอร่อยขั้นเทพ ขับรถวนอยู่แถวช่วงประตูท่าแพ ประตูช้างเผือก ประตูเชียงใหม่ ประตูสวนดอก...เกือบชั่วโมง วนหาที่จอดอีกเกือบครึ่งชั่วโมง หลังจากนั้นผู้เขียนเลือกเที่ยวเชียงใหม่เฉพาะรอบนอก ไม่เฉียดเข้าตัวเมืองเชียงใหม่อีกเลย

แต่กระนั้นก็ตามผลการสำรวจ World Best Award-Top 10 Cities จากนิตยสารTravel and Leisure ของสหรัฐอเมริกา ได้โหวตให้จังหวัดเชียงใหม่ของเราเป็นเมืองน่าท่องเที่ยวอันดับ 5 ของโลก โดยพิจารณาจากสถานที่ ทัศนียภาพ ความร่มรื่น ศิลปวัฒนธรรม อาหารการกิน แหล่งช็อปปิ้ง ความเป็นมิตรของผู้คน ความคุ้มค่าของเงินในการใช้จ่ายเพื่ออยู่อาศัยและท่องเที่ยว เป็นต้น

เที่ยวเชียงใหม่มาหลายครั้ง ส่วนใหญ่เป็นสถานที่ซ้ำๆ และวนเวียนอยู่ในเส้นทางเดิม เส้นทางยอดนิยมของเราคือ สายเชียงใหม่-แม่ริม หาที่พักแถวแม่ริม ตะเวนเที่ยวแถวนั้นที่มีที่เที่ยวสุดฮิต แสนชิวหลายแห่งให้เลือก ไม่ว่ากิจกรรมลุยๆ แต่สุดแสนประทับใจจากการนั่งช้างลุยลำธาร เที่ยวป่า ชมโชว์งู กิจกรรมน่ารัก เช่น การชมสวนเสือ...สวนผีเสื้อ ฟาร์มกล้วยไม้

บางทริปเราเคยขับรถเที่ยวไปตามถนนสายแม่ริมไปจนถึงอำเภอสะเมิง ถึง 2-3 ครั้ง เรียกว่าไปแม่ริมทีไรต้องไปหาข้าวซอย เจ้าอร่อย ที่สะเมิงรับประทานกัน ชื่อ "ร้านครัวสุพรรณี" หาไม่ยาก เมื่อมา ถึงตัวเมือง สะเมิง ร้านจะอยู่ขวามือ อยู่ตรงข้ามกับ โรงเรียนสะเมิงพิทยาคม เมนูเด็ดของร้านนี้คือ ก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นลำไย แต่เราชอบข้าวซอยเนื้อ อร่อยดี เนื้อเปื่อยนุ่ม และข้าวซอยหมูตุ๋นที่น้ำซุปข้าวซอยรสชาติกลมกล่อม ไม่เผ็ดจนเกินไป เส้นข้าวซอย ก็ เหนียว อร่อย อีกเมนูคือ ราดหน้าทะเลของที่นี่ก็อร่อยแบบเหลือเชื่อว่าอาหารทะเลบนภูเขาจะอร่อยได้

เคยคิดว่าขับบุกเบิกไปที่อำเภอกัลยาณิวัฒนา อำเภอที่เพิ่งตั้งใหม่เมื่อไม่นาน...ที่มีเขตติดกับอำเภอสะเมิง ยั่วใจให้อยากเดินทางไปตามเส้นทางสายเล็กที่หายลับไปในแนวป่า และภูเขาสูง หลักกิโลเมตรข้างทางบอกระยะทางว่าเราไปอีก 56 กิโลเมตรจะถึงอำเภอน้องใหม่ของจังวัดเชียงใหม่ ไม่ไกลนี่นา แต่พอสอบถามจากชาวบ้านแถบนั้น ต่างพากันส่ายหัวเมื่อเห็นรถของเรา ต่างบอกเหมือนกันเป็นคำเดียวว่า...ต้องรถกระบะ หรือโฟร์วีลเท่านั้น รถยนต์ไม่แนะนำ ด้วยเส้นทางนี้ขรุขระเหลือเกิน เพราะจากสะเมิงน่ะเป็นถนนลาดยางดีอยู่ แต่พอเข้าเขตอำเภอกัลยาณิวัฒนาแล้วสิ ลูกรังล้วน แถมปลายฝนต้นหนาวอย่างนี้ ทั้งหลุมบ่อ และถนนที่มีสภาพเป็นโคลน รออยู่เพียบ

อีกเส้นทางที่เราไปกันเป็นประจำ ทุกครั้งที่ไปเที่ยวเชียงใหม่เลยกระมัง คือ สายเชียงใหม่-ฮอด ไปนั่งเล่นดูสายน้ำเชี่ยวกรากไหลช่องผาแคบที่ออบหลวง แล้วเลยไปหาอาหารพื้นเมืองอร่อยกินที่อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน จากนั้นเลยไปเที่ยวจังหวัดแม่ฮ่องสอน แล้ววนกลับเชียงใหม่ทางปาย และแม่แตง ขับรถเป็นเส้นทางวงกลมเชียงใหม่- แม่ฮ่องสอน- เชียงใหม่

เส้นทางยอดฮิตอีกเส้นคือ สายเชียงใหม่-เชียงดาว-ฝาง ขึ้นไปรับลมหนาวบนดอยอ่างขาง พักค้างคืนบนสถานีเกษตรหลวงอ่างขาง ซึ่งเป็นสถานีวิจัยแห่งแรกของโครงการหลวง ตั้งอยู่บนทิวเขาแดนลาว ตำบลแม่งอน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 1,400 เมตร และมียอดดอยสูงถึง 1,928 เมตร จากตัวเมืองจังหวัดเชียงใหม่ ใช้เส้นทางเชียงใหม่-ฝาง (ทางหลวงหมายเลข 107) เดินทางเรื่อยมาจนถึงอำเภอเชียงดาว แวะไปรำลึกความหลังที่ค่อนข้างน่ากลัวที่เชียงดาว ด้วยเคยมาพักที่นี่เมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน ครั้งนั้นพักที่เชียงดาวฮิลล์ รีสอร์ท สถานที่ซึ่ง ในยามกลางวันสวยงามสุดสุด ร่มรื่นมากๆ แต่พอมืดลง โอ้โฮ!! เปลี่ยนไปชนิด 360 องศาทีเดียว มืดสนิท เงียบ หลอนๆไงไม่รู้ ดีที่ครั้งนั้นเราไปกัน 6 คน เลยค่อยรู้สึกอบอุ่นหน่อย เข้าไปครั้งหลังเหมือนเดิมเลย กลางวันสวยงาม เงียบสงบ น้ำในลำธารยังคงไหลรินเอื่อยๆ ไม่เร่งร้อน เสียงนกร้องเซ็งแซ่ แต่พอสอบถามแล้วไม่มีแขกอื่นเข้าพักเลย...มีเพียงเรา จึงได้แต่ขอบคุณผู้นำชม แจ้งว่าเราแค่ผ่านมาดู เพราะเคยมาพักที่นี่นานแล้ว เดี๋ยวเราจะขึ้นไปพักบนดอยอ่างขาง ที่จริงกลัวน่ะ เดี๋ยวค่ำๆจะหลอนแบบคราวก่อนอีก

ขับรถต่อไปถึง บริเวณหลักกิโลเมตรที่ 79 จะพบทางแยกซึ่งเป็นทางขึ้นที่ 1 เลี้ยวซ้ายจะผ่าน ตำบลเมืองงาย บ้านอรุโณทัย บ้านหลวง เส้นทางจะค่อนข้างแคบแต่จะไม่ค่อยลาดชันเท่าใดนัก และเนื่องจากถนนเกือบตลอดทั้งสายจะไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ ดังนั้น ช่วงเวลาที่จะสัญจรผ่านถนนสายนี้ ควรจะเป็นช่วงเช้าหรือกลางวันน่าจะดีกว่าช่วงบ่ายไปแล้ว เพราะถ้าเกิดรถเสียหรือมีปัญหาขึ้นมาจะติดต่อขอความช่วยเหลือค่อนข้างลำบาก หากหลุดจากแยกนี้ ขับรถตามถนนเรื่อยมาจนถึงหลักกิโลเมตรที่ 137 จะถึงทางขึ้นที่ 2 ซึ่งเป็นเส้นทางนี้จะเป็นสายหลักที่นักท่องเที่ยวใช้กันเป็นประจำ เมื่อมาถึงปากทางขึ้นดอยอ่างขางจะมีป้ายบอกด้านซ้ายมือ ให้เลี้ยวซ้าย ทางเส้นนี้จะค่อนข้างลาดชันมาก จึงมีบริการเช่าเหมารถสองแถวจอดรอที่หน้าปากทางให้ขึ้นมาส่งได้ หากตัดสินใจจะนำรถขึ้นมาเอง ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษ แต่เมื่อขึ้นไปได้แล้ว แทบไม่อยากกลับลงไป

เส้นทางสุดท้ายที่เราเที่ยวเชียงใหม่กัน คือ สายเชียงใหม่-จอมทอง ขึ้นไปเที่ยวดอยอินทนนท์ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัย พักที่โฮมสเตย์บ้านแม่กลางหลวงของชนเผ่าของชาวเขาเผ่าปะกาเกอญอ ที่มีวิถีชีวิตผูกพันอยู่กับธรรมชาติ ที่บ้านริมลำธาร "อินทนนท์ คีรีมายา" ไปชิมอาหาร อร่อยมากที่สถานีเกษตรหลวงดอยอินทนนท์ โดยเฉพาะปลาเทร้าต์ ที่นี่ทำได้หลายอย่าง มีทั้งปลาเทร้าต์นึ่งซีอิ๊ว ปลาเทร้าต์ทอดกระเทียม ราดหน้าปลาเทร้าต์ ขอการันตีความสดอร่อย

ปีนี้...เลยเกิดความคิดใหม่ว่า ทำไมเราไม่ลองไปเที่ยวเชียงใหม่ ในจุดที่ไม่ค่อยมีใครค่อยไปกัน ทำไมเราต้องไปเที่ยวที่เดิมซ้ำซาก ในเมื่อเชียงใหม่ออกกว้างใหญ่ เป็นลำดับสองของประเทศไทย รองจากจังหวัดนครราชสีมาเพียงจังหวัดเดียวเท่านั้น จึงเกิดประเด็นเส้นทาง unseen เชียงใหม่

เปิดแผนที่เชียงใหม่ดู ว่ายังมีอำเภอไหนของเชียงใหม่ที่ยังไม่เคยไป โห!! มีอีกเยอะเลยเชียว เชียงใหม่แบ่งการปกครองออกเป็น 25 อำเภอ จัดตั้งอำเภอกัลยาณิวัฒนาเป็นอำเภอลำดับที่ 25 ของจังหวัด และลำดับที่ 878 ของประเทศ ซึ่งเป็นอำเภอล่าสุดของไทย และเสนอขอจัดตั้งอำเภอนันทบุรีเฉลิมพระเกียรติ ต่อกระทรวงมหาดไทย ยังไม่ประกาศจัดตั้งอย่างเป็นทางการ เมื่อไล่เรียงดูแล้วยังมีอำเภอที่เรายังไม่เคยไปอีกครึ่งหนึ่ง คือ อำเภอดอยสะเก็ด อำเภอพร้าว อำเภอสันป่าตอง อำเภอสันทราย อำเภอดอยเต่า อำเภออมก๋อย อำเภอเวียงแหง อำเภอไชยปราการ อำเภอแม่วาง อำเภอแม่ออน อำเภอดอยหล่อ อำเภอกัลยาณิวัฒนา รวม 12 อำเภอ เยอะอยู่เหมือนกัน

เชียงใหม่เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ ถึงประมาณ 20,107 ตารางกิโลเมตร ซึ่งใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ สภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขา การขับรถเดินทางท่องเที่ยวไปยังสถานที่ต่างๆที่สภาพเส้นทางลาดชันไปตามไหล่เขา ผู้ขับต้องใช้ความระมัดระวัง การเดินในบางพื้นที่ไม่สามารถเข้าถึงโดยรถยนต์ธรรมดา ต้องเข้าถึงโดยรถปิคอั้พหรือรถโฟร์วีลเท่านั้น การวางแผนเดินทางในบางพื้นที่จึงต้องวางแผนดีๆ มิฉะนั้นอาจเสียเวลาโดยใช่เหตุ และอาจเป็นอันตรายได้ หากจะไปเที่ยวให้ครบทั้ง 12 อำเภอที่ยังไม่เคยไป คงเหนื่อยเกินไปเป็นแน่ คงต้องแบ่ง 2 ทริป

เราจึงขีดวงการเดินทางครั้งนี้ แค่ครึ่งหนึ่งก่อน ไปแค่ 6 อำเภอ เริ่มจาก อำเภอดอยเต่า ต่อไปอำเภออมก๋อย วิ่งยาวไปอำเภอดอยหล่อ .อำเภอดอยสะเก็ด อำเภอแม่ออน และอำเภอพร้าว แล้วล่องกลับกรุงเทพฯ ส่วนอำเภอไชยปราการ อำเภอเวียงแหง อำเภอสันป่าตอ อำเภอสันทราย อำเภอกัลยาณิวัฒนา และอำเภอแม่แจ่ม เก็บไว้ก่อน รอโอกาสเหมาะ ค่อยไปตามเก็บอีกที

โปรดอ่านต่อฉบับหน้า