หนูตาลกับเงินแต๊ะเอีย

และโทรศัพท์มือถือ
วัยเยาว์-เยาวัย

ถ้าพูดถึงวันที่ตาลชอบที่สุด วันแรกก็คือวันเกิด เพราะคุณแม่ก็จะจัดงานวันเกิดให้ตาล แล้วตาลก็จะมีของกินอร่อยๆ แล้วก็ได้ของขวัญเยอะแยะเลย แต่ว่าที่ตาลจะพูดถึงในวันนี้ไม่ใช่วันเกิด แต่เป็นวันตรุษจีนนั่นเอง เพราะผู้ใหญ่จะให้ซองแดงๆกับตาล ด้านในจะเป็นเงินสดเลยนะ แล้วตาลก็จะได้เอาเงินไปซื้อของเล่น กับขนมที่ตาลชอบไง

คุณแม่เคยบอกตาลว่า วันตรุษจีนก็คือวันปีใหม่ของคนจีน แต่ตาลก็ไม่ค่อยเข้าใจ ก็มีปีใหม่ธรรมดา ปีใหม่ไทย แล้วยังมีปีใหม่จีนอีก ก็แล้วทำไมถึงไม่ทำให้เป็นวันเดียวกันไปเลยก็ไม่รู้ ยุ่งยากจริงๆเลย แล้วตาลก็ไม่ใช่คนจีนซะหน่อย ตาลอยู่เมืองไทย ก็ต้องเป็นคนไทยสิ แต่คุณแม่ก็เคยบอกว่าคุณทวดของคุณแม่มาจากเมืองจีน ตาลยิ่งงงเลย ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมต้องมาจากเมืองจีน ทำไมไม่อยู่เมืองจีน แต่เหตุผลของผู้ใหญ่น่ะไว้ตาลโตแล้วคงเข้าใจเนอะ

ตาลไม่ค่อยชอบวันตรุษจีนอยู่อย่างเดียวคือ มีเสียงประทัดดังปั้งๆๆๆ ตาลกำลังนอนอยู่ ตาลต้องสะดุ้งตกใจตื่นเลยนะ แล้วก็มีเสียง ตุ้งแช่ๆ ตุ้งแช่ๆ จากนั้นก็มีสิงโตตัวใหญ่ๆที่มีคนอยู่ข้างในมาหน้าบ้าน แล้วแม่ก็จะให้เงินพวกเค้า ตาลชอบดูเจ้าสิงโตนี้จริงๆ แต่จะว่าไปมันก็ไม่ค่อยจะเหมือนสิงโตที่ตาลไปเห็นมาที่สวนสัตว์เลย แต่ว่าสิงโตก็อาจจะมีหลายสายพันธุ์เหมือนที่คุณตาเคยบอกไว้ก็ได้

จะว่าไปแล้วปีนี้ตาลผิดหวังนิดหน่อย (จริงๆก็ค่อนข้างมากเลยแหละ) เพราะว่าคุณแม่ติดธุระ ก็เลยทำให้ไม่ได้พาตาลไปเจอญาติๆ ดังนั้น ตาลก็จะอดได้ซองแดงๆจากญาติคนอื่น แต่ว่าทั้งคุณแม่ คุณพ่อ คุณตา และคุณยายก็ยังให้ซองแดงกับตาลนี่นะ

แต่ปีนี้ตาลได้ซองแดงแค่ 4 ซองเอง ตาลลุ้นมากเลยว่าในซองจะมีเงินเท่าไหร่ ตาลค่อยๆเปิดไปทีละซอง แต่ละซองก็มีเงินซองละ 100 บาท ปีนี้ตาลได้ 400 บาท ถึงจะได้น้อยกว่าทุกปี แต่ตาลก็ยังดีใจมากอยู่ดี

ปีนี้ตาลก็เป็นเศรษฐีอีกแล้ว ตาลจะซื้ออะไรดีนะ ตุ๊กตาบาบี้ดีมั้ย ไม่ดีๆ หรือจะเป็นชุดสวยๆชุดใหม่ ก็ไม่เอาดีกว่า เพราะที่ตาลอยากได้ที่สุดก็คือโทรศัพท์มือถือนั่นเอง เพราะว่าเพื่อนๆตาลก็มีกันเกือบทุกคนเลย แต่ตาลไม่มีเพราะคุณแม่บอกว่าตาลยังเด็กอยู่ ยังไม่จำเป็นต้องใช้ หมายความว่าเพื่อนคนอื่นๆเป็นผู้ใหญ่ก่อนตาลสินะ เค้าถึงมีโทรศัพท์มือถือกันได้น่ะ แต่ว่าตอนนี้ตาลมีเงินซื้อโทรศัพท์มือถือแล้วนะ ตาลอยากได้ๆๆๆ

ตาลก็เลยวิ่งไปร้านขายของชำใกล้ๆบ้าน ตาลจำได้ว่าที่ร้านนั้นมีโทรศัพท์มือถือขายด้วย พอตาลไปถึง ตาลก็มองไปรอบๆร้าน แล้วตาลก็เจอโทรศัพท์มือถือล่ะ แต่ว่ามันแขวนอยู่สูงจังเลย ตาลเลยบอกให้คุณป้าช่วยหยิบให้ตาลหน่อย คุณป้าก็ใจดีช่วยหยิบให้

ตาลถามกับคุณป้าว่าโทรศัพท์มือถือ เครื่องละเท่าไหร่ คุณป้าบอกว่าเครื่องนี้ 100 บาท ตาลดีใจที่สุดเลย พอตาลได้มาปุ๊บ ตาลก็กอดโทรศัพท์มือถือไว้แน่นแล้ววิ่งกลับไปอวดคุณแม่ทันที

พอคุณแม่เห็น คุณแม่ก็ดูเหมือนจะโกรธๆแต่ก็ออกแนวขำๆด้วย ไม่รู้สิ ตาลไม่แน่ใจเท่าไหร่ แต่คุณแม่ก็บ่นๆว่า "โทรศัพท์มือถือเครื่องนี้โทร.ออกไม่ได้นะ มันเป็นแค่ของเล่นซื้อมาทำเนี่ย เปลืองเงิน" ตาลเลยเถียงคุณแม่ว่า "ตาลรู้หรอกน่า ว่ามันเป็นของเล่น แต่วันนี้ตาลซื้อได้แค่เจ้าเครื่องนี้ แต่สักวันนึง ตาลจะซื้อของจริงให้ได้ ตาลน่ะเริ่มหยอดกระปุกทุกวันแล้วนะ ทำมาได้อาทิตย์นึงแล้ว แถมหยอดกระปุกวันละตั้ง 5 บาทแน่ะ ตาลยอมอดขนมเพื่อเก็บเงินเลยนะ ถึงวันนี้ตาลยังซื้อของจริงไม่ได้ แต่พอกระปุกเต็ม ตาลก็จะเป็นผู้ใหญ่พอดี แล้วตาลก็จะซื้อโทรศัพท์มือถือของจริงได้ด้วย"

คุณแม่เงียบไปสักพัก แล้วก็ชมตาลว่า "ตาลก็เข้าใจคิดนะลูก รู้จักเก็บเงินเพื่อซื้อของที่ตัวเองอยากได้ด้วย" ตาลบอกกับคุณแม่ว่า "ก็คุณแม่ไม่ให้ตาลนี่ แถมยังห้ามคุณตาซื้อให้ตาลอีก ตาลก็เลยต้องเก็บเงินเอง ตอนนี้ตาลมีเงินตั้ง 335 บาทแล้วนะ แล้วพอเก็บเงินครบ คุณแม่ต้องพาตาลไปซื้อโทรศัพท์มือถือของจริงด้วยล่ะ" "จ๊ะ แม่สัญญา" แม่ตอบพร้อมกับอมยิ้ม "แต่ถ้าตาลตัวไม่โตเป็นผู้ใหญ่ซะที เพราะอดขนม คุณแม่ต้องรับผิดชอบด้วยนะ" ตาลพูดแบบงอนๆ คราวนี้คุณแม่อดขำไม่ได้เลยเขกหัวตาลไปหนึ่งโป๊กแล้วบอกให้ไปเล่นที่อื่น เพราะคุณแม่จะทำงานต่อ

แล้วตาลก็เอามือถือเครื่องแรกในชีวิตที่ตาลซื้อมาเองไปอวดคุณตา ตาลกดที่ปุ่มเล่นให้คุณตาดู มันมีเสียงเพลงออกจากปุ่มกดด้วย ตาลมีความสุขจังเลย คืนนี้ตาลก็กอดโทรศัพท์มือถือเครื่องแรกแล้วหลับไป แล้วในฝัน ตาลก็ฝันว่า ตรุษจีนปีหน้า ตาลได้ซองแดงเพียบ แล้วพอรวมกับเงินเก็บของตาล ก็ซื้อโทรศัพท์มือถือของจริงได้แล้วล่ะ