น้ำท่วม (โลก)

"เนื้อใน" ภาพยนตร์ ศิลปะ และวรรณกรรม

โดย ทัศนัย

เมื่อ พ.ศ. ๒๔๓๐ ฝนตกหนักที่เมืองจีน ปริมาณน้ำจากแม่น้ำเหลืองเอ่อท่วมอย่างรวดเร็ว กินพื้นที่กว่า ๕๐,๐๐๐ ตารางไมล์ มียอดผู้เสียชีวิตถึง ๖ ล้านคน เป็นอุทกภัยครั้งใหญ่ที่สุดของประวัติศาสตร์โลก

สำหรับเมืองไทยเรา หลายท่านคงจำได้ ล่าสุดเมื่อ พ.ศ.๒๕๕๔ บ้านเราประสบ มหาอุทกภัย เช่นกัน

มวลน้ำมหาศาลกลืนแผ่นดินทั่วประเทศ โดยเฉพาะบริเวณลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาแทบทั้งหมด เริ่มแต่ปลายเดือนกรกฎาคม ๒๕๕๔ ไปสิ้นสุดกลางมกราคม ๒๕๕๕ สร้างความเสียหายเป็นบริเวณกว้างกว่า ๑๕๐ ล้านไร่ ในพื้นที่ ๖๕ จังหวัด ๖๘๔ อำเภอ ๔,๙๒๐ ตำบล ๔๓,๖๓๖ หมู่บ้าน สร้างความเสียหายให้ที่พักอาศัย พื้นที่เกษตรกรรม อุตสาหกรรม ประชาชนได้รับผลกระทบราว ๔ ล้านครัวเรือน ๑๓.๕ ล้านคน มีผู้เสียชีวิต ๘๑๓ ราย สูญหาย ๓ ราย

ธนาคารโลกประเมินมูลค่าความเสียหายสูงถึง ๑.๔๔ ล้านล้านบาท จัดเป็นภัยพิบัติที่สร้างความเสียหายเป็นอันดับ ๔ ของโลก!!

จนถึงปัจจุบัน หลายประเทศทั่วโลกยังคงประสบกับภัยทางธรรมชาติอยู่เนืองๆ ซึ่งนับวันยิ่งร้ายแรง แผ่กว้าง สร้างความสูญเสียทั้งชีวิตและทรัพย์สิน รวมทั้งสุขภาพจิตที่ต้องใช้ระยะเวลาเยียวยา

ย้อนสู่อดีต ยุคสัตว์ดึกดำบรรพ์อย่างไดโนเสาร์ ภายหลังอุกกาบาตยักษ์ถล่มโลก พวกมันถึงกับสูญพันธุ์เลยทีเดียว และในการศึกษาประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ดาราศาสตร์ ประกอบกับวิทยาการทางเทคโนโลยีแขนงต่างๆ ล้วนให้ความรู้ในทิศทางเดียวกัน โลกเคยผ่านวิกฤตเลวร้ายมานับครั้งไม่ถ้วน ซึ่งไม่แน่ว่า วันใดวันหนึ่งของอนาคตอันใกล้ เราอาจประสบกับมหาภัยพิบัติอีกครั้ง

วันหนึ่ง...น้ำอาจท่วมโลก!

ถ้าเป็นเช่นนั้น เราจะใช้ชีวิตกันอย่างไร

ในภาพยนตร์เรื่อง Water Worldจินตนาการให้โลกทั้งใบถูกปกคลุมด้วยมหาสมุทรที่ปราศจากฝั่ง แผ่นดินคือดินแดนในฝัน ใครๆล้วนใฝ่หา ต่างเล่าลือกันว่า เด็กคนหนึ่งมีแผนที่ซึ่งจะนำไปสู่ดินแดนแห่งนั้น

ตัวละครหลักของเรื่องเป็นชายนิรนาม ใช้ชีวิตโดดเดี่ยวบนเรือใบ เขามีลักษณะมนุษย์กึ่งสัตว์น้ำ มีเหงือกสำหรับหายใจอยู่หลังใบหู ง่ามนิ้วมือและนิ้วเท้าเป็นพังผืด เขาเอาชีวิตรอดด้วยการสร้างเครื่องกลั่นน้ำจืดด้วยไอร้อนจากแสงแดด ปัสสาวะทุกหยดถูกกรองเพื่อการดื่มใช้อย่างคุ้มค่า

นอกจากนั้น บนเรือของเขายังสะสมสินค้าเอาไว้ขายแลกน้ำและอาหาร เช่น หนังสือ กระดาษ รูปภาพ สีเทียน ดินสอ และของใช้อื่นๆที่เขาดำเก็บขึ้นมาจากซากเรือ และบ้านเรือนที่จมอยู่ก้นมหาสมุทร

และด้วยร่างกายพิเศษ ช่วยให้เขาดำน้ำได้ลึกและอึด จึงเก็บเศษดินจากก้นทะเลขึ้นมาสะสม เป็นหนึ่งในสินค้าหายาก ราคาแพง

ขณะนำผงดินไปขายให้กับหัวหน้าชุมชนลอยน้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง เขาได้พบสตรีผู้หนึ่งกับบุตรของเธอ บนแผ่นหลังของหนูน้อยคนนั้นมีรอยสักแผนที่ที่ทุกคนตามหา แต่ครั้นทุกคนทราบเรื่อง การแย่งชิงตัวเด็กจึงเกิดขึ้น

แม้มีจุดหมายเดียวกัน ทว่าไม่มีใครยินดีเอื้อเฟื้อใคร เพราะไม่รู้ว่าดินแดนแห่งนั้นอยู่ไกลเพียงใด มีน้ำจืด อาหาร และผืนดินเพียงพอสำหรับการอยู่อาศัยหรือไม่ การเข้าไปครอบครองก่อน จึงเป็นหนทางรอดจากความโหดร้าย สุดแสนแร้นแค้นของมหาสมุทร

Water Worldอาจเป็นแค่ภาพยนตร์เก่าๆ เรื่องหนึ่ง (พ.ศ.๒๕๓๘) สร้างขึ้นจากจินตนาการเหนือจริง แล้วใครบ้างรับรองได้ มันจะไม่เป็นจริง

ทุกวันนี้ภัยธรรมชาติเกิดขึ้นแทบทุกชั่วโมง ในทั่วทุกมุมโลก ทั้งแผ่นดินไหว พายุรุนแรง อากาศแปรปรวน อุณหภูมิเพิ่มขึ้น น้ำแข็งขั้วโลกละลายอย่างผิดปกติ เกิดอุทกภัยซ้ำๆ พื้นที่ชายฝั่งถูกกัดเซาะ หลุมลึกและแผ่นดินทรุดตัวกระจายอยู่ทั่ว ขณะบางแห่งแผ่นดินกลับยกตัวขึ้น เกิดเกาะแก่งใหม่ๆ ผุดโผล่ ถ้าเหล่านี้คือสัญญาณเตือน มันเป็นการเตือนที่ถี่จนน่าตกใจ

หากมองในแง่ดี โลกอาจไม่เลวร้ายถึงขั้นน้ำท่วมจม กระทั่งไม่เหลือแม้เศษแผ่นดินให้เหยียบยืน แต่มันก็ทำให้มนุษย์เราอยู่กับโลกยากขึ้นอยู่ดี

มีวิธีป้องกันหรือไม่?

มีแน่และอาจฟังดูน่าขำ ซ้ำซาก ถ้าเราจะหันมารณรงค์เรื่องการอนุรักษ์ธรรมชาติ ป่าไม้ ต้นน้ำลำธาร ภูเขา ทะเล ฯลฯ ลด ละ เลิกพฤติกรรมการใช้ทรัพยากรอย่างฟุ่มเฟือย รวมถึงพฤติกรรมมักง่ายที่นำไปสู่การทำลายสิ่งแวดล้อม ไม่ว่าจะเป็นสารเคมี พลังงาน ของเสีย ขยะ ฯลฯ

มันน่าขำจริงๆครับ เพราะแนวคิดเหล่านี้เราท่านล้วนถูกปลูกฝังมาเนิ่นนาน ตั้งแต่สมัยอนุบาลเลยกระมัง และทุกวันนี้หันไปทางไหนก็พบสื่อต่างๆ พยายามนำเสนอข่าวสาร ให้ความรู้ เพื่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรม ตระหนักถึงข้อเท็จจริง แต่โลกกลับยังเต็มไปด้วยวิกฤตินานา และรุนแรงขึ้นทุกขณะ

เพราะเรายังทำกันไม่เต็มที่ หรือเพราะโลกมันต้องเป็นไปเช่นนั้น ผมก็ไม่รู้คำตอบ แต่คงไม่รอให้ใครมาตอบคำถาม แล้วค่อยลงมือทำ

โลกหมุนทุกวัน เปลี่ยนแปลงทุกวัน อย่ามองแต่ความสุขสบายส่วนตัว โปรดช่วยเหลือโลก บ้านหลังสุดท้ายของเรา และลูกหลานเถอะครับ

ข้อมูลภาพยนตร์

Water Worldผ่าโลกมหาสมุทร

กำกับภาพยนตร์ เควิน เรย์โนลด์ส

บทภาพยนตร์ ปีเตอร์ เรเดอร์ เดวิด ทูไฮ