การตกแต่งบ้านดิน

ตอนที่ 5 ห้องนอนชาวดิน
บ้านดินสร้างได้ด้วยมือเรา (ฉบับเสมือนเป็น คู่มือการสร้างบ้านดิน)

คิดอยู่นานทีเดียวว่าจะเขียนเรื่องห้องนอนดีไหม? เพราะเมื่อพูดคำว่า "ห้องนอน" มันก็ดูเป็นเรื่องส่วนตั๊ว ส่วนตัว รู้สึกเขินๆพิกล ที่จะให้ใครเข้าถึง แต่เมื่อยอมเปิดบ้านขนาดนี้แล้ว ก็ต้องทำใจกล้า เชิญท่านๆเข้าชมห้องนอนกันค่ะ

เครื่องนอนของเรานั้นประกอบไปด้วย เสื่อผืน หมอนใบ กับผ้าห่มเบาๆอีกหนึ่งผืน และนอนกางมุ้งป้องกันยุง และแมลงมากัดต่อยทีเผลอ(ในยามหลับ) ซึ่งเวลากลับบ้านทุ่ง ก็มักจะหอบเอางานไปทำด้วย และจะอยู่จนดึกดื่น การทำงานในมุ้งจึงเป็นเรื่องปกติ "เรื่องในมุ้ง" "งานในมุ้ง" จึงไม่ใช่การเล่นคำหรือสำนวน แต่เป็น "เรื่องงาน" ที่หอบเข้าไปทำในมุ้งจริงๆ เพราะยุงมันชุมเหลือเกินค่ะ

ข้าพเจ้ายอมรับว่าเป็นคนติดอินเทอร์เน็ต และขาดคอมพิวเตอร์ไม่ได้ เพราะอาชีพที่มีคนใจดีเขาจ้างให้มานั่งเล่นคอมพิวเตอร์ (อาชีพโปรแกรมเมอร์) บวกกับเป็นคนเสพติดการอ่านมาตั้งแต่เด็ก หากห่างหายจากการอ่าน การเขียน การคิด เกินสามวัน ก็มีอาการคล้ายๆจะลงแดง ซึมเศร้า และอยู่ไม่เป็นสุข ต้องดิ้นรนทำอะไรสักอย่าง จึงต้องหาวิธีป้องกันไม่ให้เกิดอาการกำเริบ ทำอย่างไร ไปดูกันค่ะ

หัวเตียงที่ออกแบบไว้เป็นโต๊ะทำงานด้วย ไฟฟ้า และแสงสว่าง ช่วยให้ทำงานได้สะดวกในยามค่ำคืน และยามแบตเตอรี่หมด ดังนั้น เต้าเสียบปลั๊กไฟจึงมีความจำเป็นอันดับต้นๆ ไฟหัวเตียงนี้ออกแบบดีๆนะคะ

เตียงนอนปูด้วยไม้เก่า ที่เลาะมาจากบ้านของพ่ออายุกว่า ๕๐ ปี บ้านไม้หลังแรก และหลังเดียวที่พ่อโค่นต้นไม้ด้วยตนเองเอามาสร้างบ้าน ไม้ทุกชิ้นของบ้านหลังนี้ยังคงใช้ประโยชน์ได้ดี และเป็นสมบัติแห่งความทรงจำอันล้ำค่าของลูก

บรรยากาศ "บ้านดินทะเลดาว" เมื่อมองผ่านช่องหน้าต่างในคืนเดือนมืด ผลัดเปลี่ยนเป็น "บ้านดินชมจันทร์" ในคืนเดือนหงาย และทุกวันจะเป็น "วิมานดิน" เมื่อเห็นบ้านลอยเด่นอยู่บนทุ่งรวงทอง

 

จบสั้นๆเพียงเท่านี้ดีกว่าค่ะ เล่ามากกว่านี้เดี๋ยวจะหาว่า "โม้" และต้องขอโทษด้วยค่ะ ที่เขียนแบบนี้แล้วทำให้ท่านๆรู้สึก "อิจฉา"